مارگریت دوراس

مارگریت ژرمن ماری دونادیو (۴ آوریل ۱۹۱۴ – ۳ مارس ۱۹۹۶)، که با نام مارگریت دوراس شناخته می‌شد، رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، جستارنویس و فیلم‌ساز تجربی فرانسوی بود. فیلم‌نامه‌ی او برای فیلم هیروشیما عشق من (۱۹۵۹) نامزد دریافت جایزه اسکار در بخش بهترین فیلم‌نامه اصلی شد.

دوراس در ۴ آوریل ۱۹۱۴ با نام مارگریت دونادیو در جیا دین، کوچین‌چین، هندوچین فرانسوی (ویتنام امروزی) به دنیا آمد. والدین او، ماری (زاده لگران، ۱۸۷۷–۱۹۵۶) و انری دونادیو (۱۸۷۲–۱۹۲۲)، معلمانی از فرانسه بودند که احتمالاً در دبیرستان جیا دین با هم آشنا شده بودند. هر دوی آن‌ها ازدواج‌های قبلی داشتند. مارگریت دو برادر داشت: پیر، برادر بزرگ‌تر، و پل، برادر کوچک‌تر.

پدر دوراس بیمار شد و به فرانسه بازگشت و در سال ۱۹۲۱، زمانی که دوراس هفت ساله بود، در آنجا درگذشت. بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴، در حالی که مادرش در مرخصی اداری بود، خانواده در فرانسه زندگی کردند. سپس هنگامی که مادرش به پنوپن، و پس از آن به وین لونگ و سا دک منصوب شد، آن‌ها دوباره به هندوچین فرانسوی بازگشتند. خانواده با مشکلات مالی دست‌به‌گریبان بود و مادرش سرمایه‌گذاری بدی روی یک ملک و منطقه‌ای دورافتاده از زمین‌های زراعی برنج در پری نوب انجام داد؛ داستانی که در فیلم سد در برابر اقیانوس تخیلی‌سازی شد.

در سال ۱۹۳۱، زمانی که ۱۷ ساله بود، دوراس و خانواده‌اش به فرانسه نقل مکان کردند و او توانست بخش اول امتحان بکالریا را با انتخاب زبان ویتنامی به عنوان زبان خارجی، چون به آن تسلط کامل داشت، با موفقیت پشت سر بگذارد. دوراس در اواخر سال ۱۹۳۲ به سایگون بازگشت، جایی که مادرش یک پست تدریس پیدا کرد. او در آنجا تحصیلات خود را در لیسه شاسلو-لوبات ادامه داد و بخش دوم بکالریا را با گرایش فلسفه به پایان رساند.

در پاییز ۱۹۳۳، دوراس به پاریس رفت و در سال ۱۹۳۶ با مدرک حقوق عمومی فارغ‌التحصیل شد. هم‌زمان، کلاس‌های ریاضی نیز گذراند. او به تحصیلات خود ادامه داد و مدرک مطالعات عالی (DES) را در رشته حقوق عمومی و بعدها در اقتصاد سیاسی دریافت کرد. پس از اتمام تحصیلات در سال ۱۹۳۷، او در دولت فرانسه در وزارت مستعمرات مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۹، او با نویسنده، روبر آنتل‌م، که در دوران تحصیل با او آشنا شده بود، ازدواج کرد.

در طول جنگ جهانی دوم، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴، دوراس برای دولت ویچی در دفتری کار می‌کرد که سهمیه‌های کاغذ را به ناشران اختصاص می‌داد و در این فرآیند، یک سیستم خودجایگزین سانسور کتاب را اداره می‌کرد. او سپس عضو فعال حزب کمونیست فرانسه (PCF) و عضوی از مقاومت فرانسه شد؛ بخشی از یک گروه کوچک که فرانسوا میتران نیز در آن حضور داشت، کسی که بعدها رئیس‌جمهور فرانسه شد و دوست همیشگی او باقی ماند. شوهر دوراس، آنتل‌م، در سال ۱۹۴۴ به دلیل فعالیت در مقاومت به بوخنوالد تبعید شد و به سختی از آن تجربه جان سالم به در برد (به گفته دوراس، هنگام آزادی او، وزن آنتل‌م تنها ۳۸ کیلوگرم یا ۸۴ پوند بود). دوراس از او پرستاری کرد تا سلامت خود را باز یابد، اما پس از بهبودی، آن‌ها از هم جدا شدند.

در سال ۱۹۴۳، هنگامی که اولین رمان خود را منتشر می‌کرد، شروع به استفاده از نام خانوادگی دوراس کرد، برگرفته از نام شهری که پدرش اهل آن بود، دوراس، لو-ا-گارون.

در سال ۱۹۵۰، مادر او از هندوچین به فرانسه بازگشت، در حالی که از سرمایه‌گذاری‌های املاک و از مدرسه شبانه‌روزی که اداره می‌کرد، ثروتمند شده بود. ...