برایان ستزر

برایان رابرت ستزر (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۵۹) گیتاریست، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. او در اوایل دهه ۱۹۸۰ با گروه راکابیلیِ استری کَتس که سبک موسیقی دهه ۱۹۵۰ را بازسازی می‌کرد، به موفقیت گسترده‌ای دست یافت و در اوایل دهه ۱۹۹۰ با گروه بازگشت سویینگ خود، یعنی برایان ستزر اورکسترا، به صحنه موسیقی بازگشت. او در سال ۱۹۸۷ در فیلم لا بامبا به عنوان ادی کوچران نقش فرعی ایفا کرد.

ستزر در آوریل ۱۹۵۹ در ماساپکوا، نیویورک متولد شد. او نوازندگی یوفرونیوم را شروع کرد و در دوران مدرسه در گروه‌های جاز می‌نواخت. او راهی برای شنیدن جاز در ویلیج ونگارد پیدا کرد، هرچند با بزرگ‌تر شدن، بیشتر به راک، پانک و راکابیلی علاقه‌مند شد. او عضو گروه‌های بلادلس فاروز و تامکتس بود که آن را با برادرش، گری، آغاز کرد. پس از آنکه لی راکر، نوازنده دابل‌بیس و اسلیم جیم فانتوم، نوازنده درام به گروه پیوستند و گری گروه را ترک کرد، تامکتس به استری کَتس تغییر نام داد. در سال ۱۹۸۰، با این تصور که ممکن است در انگلستان موفق‌تر از آمریکا باشند، آن‌ها سازهای خود را فروختند تا هزینه‌ی بلیط هواپیما را تأمین کنند و به لندن پرواز کردند.

آن‌ها پس از چند ماه اجرا در لندن، با دیو ادموندز، گیتاریست و تهیه‌کننده موسیقی که در عشق به راکابیلی و راک اند رول دهه ۱۹۵۰ با آن‌ها هم‌نظر بود، آشنا شدند. ادموندز اولین آلبوم آن‌ها، استری کَتس (آریستا، ۱۹۸۱) را تولید کرد که دو تک‌آهنگ پرطرفدار «استری کت استرات» و «راک ذیس تاون» را به همراه داشت. آلبوم دوم، گانا بال (آریستا، ۱۹۸۲)، موفقیت کمتری داشت. گروه به آمریکا بازگشت و آلبوم بیلت فور اسپید (ای‌ام‌آی، ۱۹۸۲) را با تهیه‌کنندگی مجدد دیو ادموندز و با مجموعه‌ای از آهنگ‌های دو آلبوم اول خود منتشر کرد. استری کَتس به لطف موزیک‌ویدئوهایشان در ام‌تی‌وی، در آمریکا محبوب شدند. آلبوم بعدی آن‌ها، رنت اَند رِیو ویت د استری کَتس (ای‌ام‌آی، ۱۹۸۳) آهنگ پرطرفدار «(شی‌یز) جذاب پلاس ۱۷» را تولید کرد.

استری کَتس در سال ۱۹۸۴ از هم پاشید، هرچند گهگاه دوباره متحد شده، ضبط کردند و تور برگزار کردند. آن‌ها پس از ضبط سه آلبوم با تهیه‌کنندگان مختلف، برای اثر چو چو هات فیش (۱۹۹۲) دوباره نزد دیو ادموندز بازگشت.

پس از انحلال استری کَتس در سال ۱۹۸۴، ستزر فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد که شامل همکاری به عنوان نوازنده همراه با هنرمندان دیگر، مانند گروه هانی‌دریپرز به رهبری رابرت پلنت بود. او در اولین آلبوم انفرادی خود، د نایف فیلز لایک جاستیس (ای‌ام‌آی، ۱۹۸۶)، از سبک راکابیلی فاصله گرفت و به سمت ریتم اند بلوز (آر‌اندبی) و هارتلند راکِ جان ملنکمپ حرکت کرد. این آلبوم توسط دان گهمان تولید شد و کنی آرونوف در درام می‌نواخت. هر دوی این مردها روی آلبوم‌های ملنکمپ کار کرده بودند. دومین آلبوم استودیویی او، لایو گیتارز در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. در حالی که این آلبوم برخی عناصر هارتلند راک را حفظ کرده بود، ستزر را در مسیری بیشتر به سمت بلوز راک محض، مشابه سبک جرج توروگود، یافت؛ ستزر به همراه لارسون پین، کریس توماس و دیوید اِی. استوارت، تهیه‌کننده مشترک بود. او در اواخر همان سال با توروگود به تور رفت.