جیمز کاگنی

جیمز فرانسیس کاگنی جونیور (۱۷ ژوئیه ۱۸۹۹ – ۳۰ مارس ۱۹۸۶) بازیگر فیلم آمریکایی بود. هرچند او برای نقش‌های بسیار متنوعی مورد تحسین قرار گرفت و جوایز بزرگی کسب کرد، اما بیشتر به خاطر بازی در نقش «آدم‌های خشن» در یاد می‌شود. در سال ۱۹۹۹، مؤسسه فیلم آمریکا او را در رتبه‌ی هشتم بزرگ‌ترین ستارگان مرد تمام دوران قرار داد.

کاگنی در نخستین نقش نمایشی خود، در نمایش ریویوی «هر ملوان» در سال ۱۹۱۹، با لباس زنانه در گروه کُر رقصید. او چندین سال را در وودویل به عنوان رقصنده و کمدین گذراند تا اینکه در سال ۱۹۲۵ اولین نقش بازیگری مهم خود را به دست آورد. او پس از به‌دست آوردن چندین نقش دیگر و دریافت نقدهای مثبت، نقش اصلی در نمایشنامه‌ی «پننی آرکید» در سال ۱۹۲۹ را ایفا کرد. پس از نقدهای بسیار مثبت برای بازی او، استودیو وارنرز قراردادی اولیه با مبلغ ۵۰۰ دلار در هفته و برای مدت سه هفته با او بست تا نقش خود را تکرار کند؛ این قرارداد به‌سرعت به یک قرارداد هفت‌ساله تمدید شد. هفتمین فیلم کاگنی، «دشمن عمومی»، به یکی از تأثیرگذارترین فیلم‌های گانگستری آن دوران تبدیل شد. این فیلم که به دلیل صحنه‌ی مشهور گریپ‌فروت شناخته می‌شود، کاگنی را به کانون توجهات بدل کرد و او را به یکی از بزرگ‌ترین ستارگان وارنرز و هالیوود تبدیل نمود.

در سال ۱۹۳۸، او نخستین نامزدی جایزه اسکار در بخش بهترین بازیگر مرد را برای فیلم «فرشته‌های صورت کثیف» دریافت کرد، پیش از آنکه در سال ۱۹۴۲ برای ایفای نقش جورج ام. کوهان در فیلم «یانکی دودل دندی» برنده شود. او در سال ۱۹۵۵ برای فیلم «دوستم دار یا رهایم کن» برای سومین بار نامزد شد. کاگنی در سال ۱۹۶۱ به مدت ۲۰ سال بازنشسته شد و زمانی را در مزرعه‌اش گذراند، پیش از آنکه برای ایفای نقشی در فیلم «راگ‌تایم» بازگردد که هدف اصلی آن کمک به بهبود او پس از سکته مغزی بود.

کاگنی در طول دوران حرفه‌ای خود چندین بار از استودیو وارنرز جدا شد و هر بار با شرایط شخصی و هنری بهتر بازگشت. در سال ۱۹۳۵، او از وارنرز به دلیل نقض قرارداد شکایت کرد و پیروز شد؛ این یکی از نخستین دفعاتی بود که یک بازیگر بر سر موضوعی مربوط به قرارداد، بر یک استودیو پیروز می‌شود. او در مدتی که شکایت در حال رسیدگی بود، به مدت یک سال با یک شرکت فیلم‌سازی مستقل کار کرد و همچنین در سال ۱۹۴۲ شرکت تولیدی خود، کاگنی پروداکشنز را تأسیس کرد، پیش از آنکه چهار سال بعد دوباره به وارنرز بازگردد. جک وارنر او را با اشاره به امتناع کاگنی از زیر بار فشار رفتن، «مخالف حرفه‌ای» می‌نامید. کاگنی همچنین پیش و در طول جنگ جهانی دوم، تورهای متعدد برای تقویت روحیه نیروهای نظامی انجام داد و به مدت دو سال رئیس اتحادیه بازیگران سینما بود.