هری نیلسون

هری نیلسون، خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده آمریکایی، در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ به اوج موفقیت‌های تجاری خود رسید. در تمامی آثارش به‌جز اولین ضبط‌هایش، صرفاً با نام نیلسون شناخته می‌شود. او برای تک‌آهنگ‌های پرطرفداری چون «همه دارند حرف می‌زنند» (۱۹۶۹)، «بدون تو» (۱۹۷۱) و «نارگیل» (۱۹۷۲) شهرت دارد که دو اثر اول برای او جایزه گرامی در بخش اجرای آوا به ارمغان آوردند. از جمله آثار ترانه‌سرایی او در آن دوره، آهنگ «یک» بود که توسط گروه راک تری دگ نایت مشهور شد. از ویژگی‌های شاخص موسیقی نیلسون، سبک فراتر از ژانر (که برخی آن را «سالون راک» می‌نامند) و صدای تنور فوق‌العاده او بود که دامنه سه اکتاوه داشت. نیلسون بسیار مورد تحسین بیتلز بود و با آن‌ها، به‌ویژه با جان لنون و رینگو استار، دوستی‌های پایداری برقرار کرد. نیلسون با وجود داشتن شخصیتی پیچیده، ثابت کرد که یکی از معدود هنرمندان برجسته موسیقی پاپ-راک دوران خود است که با وجود عدم اجرای کنسرت‌های زنده، به موفقیت تجاری قابل‌توجهی دست یافت. او برای چند فیلم آهنگسازی کرد، از جمله ملوان زبل (۱۹۸۰) ساخته رابرت آلتمن، و آهنگ استاندارد «چطور است تو؟» را برای موسیقی متن فیلم پادشاه ماهیگیر (۱۹۹۴) خواند. پس از دوره‌ای از کاهش سلامت، هری نیلسون در سن ۵۲ سالگی بر اثر بیماری قلبی در خانه‌اش در حومه لس‌آنجلس درگذشت.