سم مندس

سر ساموئل الکساندر مندس CBE (زاده ۱ اوت ۱۹۶۵)، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده‌ی فیلم و تئاتر بریتانیایی است. در سال ۲۰۰۰، مندس برای خدماتش به درام به نشان CBE نائل شد و در فهرست افتخارات سال نو ۲۰۲۰ نیز عنوان شوالیه را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، مندس جایزه شکسپیر را از بنیاد آلفرد توپفر در هامبورگ آلمان دریافت کرد. در سال ۲۰۰۵، او جایزه دستاوردهای مادام‌العمر را از انجمن کارگردانان بریتانیا دریافت کرد. در سال ۲۰۰۸، روزنامه دیلی تلگراف او را در جایگاه پانزدهمین نفر در فهرست «۱۰۰ نفر از قدرتمندترین افراد در فرهنگ بریتانیا» قرار داد.

مندس که در برکشایر از پدری کاتولیک اهل ترینیداد و مادری یهودی انگلیسی متولد شده است، در شمال لندن بزرگ شد. او در کالج پیترهاوس در دانشگاه کمبریج در رشته‌ی انگلیسی تحصیل کرد. او کارگردانی نمایش‌ها را در همان‌جا آغاز کرد و سپس به دانمار وارهوس، مرکزی در فرهنگ تئاتر لندن در دهه‌ی ۱۹۹۰ پیوست. او در تئاتر برای بازآفرینی‌های تاریک خود از موزیکال‌های صحنه‌ای «کابارِ» (۱۹۹۳)، «الیور!» (۱۹۹۴)، «کمپانی» (۱۹۹۵) و «جیپسی» (۲۰۰۳) شناخته می‌شود.

او برای نخستین بار، یک موزیکال اصلی صحنه‌ای در وست اند را با «چارلی و کارخانه‌ی شکلات‌سازی» (۲۰۱۳) کارگردانی کرد. مندس برای فعالیت‌های خود در صحنه‌ی لندن، سه جایزه لورنس اولیویه برای «کمپانی»، «شب دوازدهم» و «کشیش کشتی» دریافت کرده است. او در برادوی نیز دو جایزه تونی برای بهترین کارگردانی نمایش برای «کشیش کشتی» در سال ۲۰۱۹ و «تریلوژی لیمان» در سال ۲۰۲۲ کسب کرد.

او در سینما، اولین تجربه‌ی کارگردانی خود را با درام «زیبای آمریکایی» (۱۹۹۹) رقم زد که جایزه اسکار و گلدن گلوب بهترین کارگردانی را برای او به ارمغان آورد. او از آن زمان فیلم‌های «جاده‌ای به تباهی» (۲۰۰۲)، «جارهد» (۲۰۰۵)، «جاده انقلابی» (۲۰۰۸) و فیلم‌های جیمز باند یعنی «اسکای‌فال» (۲۰۱۲) و «اسپکتر» (۲۰۱۵) را کارگردانی کرده است. او برای فیلم جنگی «۱۹۱۷» (۲۰۱۹)، جایزه بفتا و گلدن گلوب بهترین کارگردانی را دریافت کرد و همچنین دومین نامزد شدن خود برای جایزه اسکار در بخش‌های بهترین کارگردانی، بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه‌ی اصلی را به دست آورد.