وینسور مک‌کی

زیناس وینسور مک‌کی (حدود ۱۸۶۶–۷۱ تا ۲۶ ژولای ۱۹۳۴) کاریکاتوریست و پویانمایی‌ساز آمریکایی بود. او بیشتر با کمیک‌استریپ لیتل نمو (۱۹۰۵–۱۴؛ ۱۹۲۴–۲۶) و فیلم پویانمایی گِرتی دایناسور (۱۹۱۴) شناخته می‌شود. او به دلایل قراردادی، با نام مستعار سایلاس در کمیک‌استریپ رویای موجود عجیب کار می‌کرد.

مک‌کی از پیشگامان اولیه پویانمایی بود؛ او بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۱، ده فیلم را با هزینه شخصی ساخته و پویانمایی کرد که برخی از آن‌ها تنها به‌صورت تکه‌پاره باقی مانده‌اند. سه فیلم نخست در نمایش‌های وودویل او اجرا می‌شدند؛ گِرتی دایناسور یک اجرای تعاملی بود که در آن مک‌کی به‌گونه‌ای ظاهر می‌شد که گویی به یک دایناسور آموزش‌دیده دستور می‌دهد. مک‌کی و دستیارانش بیست و دو ماه روی بلندپروازانه‌ترین فیلم او، غرق شدن لوسیتانیا (۱۹۱۸)، کار کردند؛ بازسازی میهن‌پرستانه‌ای از حمله اژدر آلمانی به کشتی آر.ام.اس لوسیتانیا در سال ۱۹۱۵. لوسیتانیا به اندازه فیلم‌های قبلی موفقیت تجاری نداشت و فیلم‌های بعدی مک‌کی توجه کمی را به خود جلب کردند. با انتظار ویلیام راندولف هرست، غول روزنامه‌سازی که از سال ۱۹۱۱ کارفرمای او بود، مبنی بر اینکه مک‌کی باید انرژی خود را وقف تصویرگری‌های تحریریه کند، فعالیت‌های او در زمینه پویانمایی، وودویل و کمیک‌استریپ به‌تدریج محدود شد.

مک‌کی در طراحی‌های خود، استفاده جسورانه و شگفت‌انگیزی از پرسپکتیو خطی، به‌ویژه در معماری‌های پرجزئیات و مناظر شهری داشت. او کاریکاتورهای تحریریه خود را با هاشرهای ظریف و فراوان بافت‌دهی می‌کرد و رنگ را به عنصری محوری در لیتل نمو تبدیل کرد. آثار کمیک‌استریپی او بر نسل‌های متمادی از کاریکاتوریست‌ها و تصویرگران تأثیر گذاشته است. سطح فنی پویانمایی مک‌کی — از نظر رئالیسم، نرمی و مقیاس — تا آثار استودیو فلیشر در اواخر دهه ۱۹۲۰ و پس از آن فیلم‌های بلند والت دیزنی در دهه ۱۹۳۰، بی‌رقیب بود. او در تکنیک‌های میان‌گذاری، استفاده از علامت‌های ثبت، چرخه و دیگر تکنیک‌های پویانمایی که بعدها استاندارد شدند، پیشگام بود.