فابریس لوکینی

فابریس لوکینی در ایل-دو-فرانس، پاریس، در خانواده‌ای از مهاجران ایتالیایی که میوه‌فروش و سبزی‌فروش بودند، به دنیا آمد. او در محله گوت دور در منطقه ۱۸ پاریس بزرگ شد. وقتی ۱۳ ساله بود، مادرش او را به شاگردی یک آرایشگر در سالنی مد روز در بلوار ماتینیون فرستاد، جایی که او به جای نام واقعی خود، رابرت، نام پسر آرایشگر یعنی فابریس را یدک کشید. در همان زمان، او علاقه زیادی به ادبیات (بالزاک، فلوبر، پروست) پیدا کرد. علاقه شدید او به موسیقی سول (جیمز براون) از او یک مشتری همیشگی دیسکوتیک‌ها کرد. اینجا بود که او با فیلیپ لابر آشنا شد؛ کسی که اولین نقش او را در «همه چیز ممکن است» در سال ۱۹۶۹ به او داد. او سپس بازیگری را نزد ژان لوران کوشه آموخت. با این حال، همکاری او با اریک رومر در فیلم «زانوهای کلر» در سال ۱۹۷۰ بود که او را محبوب کرد؛ فیلمی که در آن نقش کوتاه یک نوجوان را بازی کرد. او در فیلم‌های «پرسوال گالوای» و «شب‌های ماه کامل» ساخته رومر، و همچنین در فیلم‌های به کارگردانی ناگیسا اوشیما، پیر زوکا، کلود لولوش، سدریک کلاپیش و ادوارد مولینارو ظاهر شده است.

به لطف ژان لوران کوشه، او بعدها تئاتر را کشف کرد؛ عشق واقعی‌اش که آن را «تنها مکانی می‌دانم که زندگی در آن بیان می‌شود... چیزی که هیچ مدرسه‌ای هرگز نخواهد آموخت» توصیف کرده است. با این حال، این نقش او در «زن نامحسوس» به کارگردانی کریستین ونسان در سال ۱۹۹۰ بود که او را برای عموم مردم شناخته شده کرد. او فعالیت‌های خود را میان سینما و تئاتر تقسیم می‌کند؛ جایی که از سال ۱۹۸۰ با خوانش متن‌های لا فونتن، نیچه، «سفر به انتهای شب» اثر سلین، پل والری و رولان بارت، موفقیت‌های قابل توجهی به‌دست آورده است.