ترنس هیل

ترنس هیل (با نام اصلی ماریو جیروتی؛ زاده ۲۹ مارس ۱۹۳۹) بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم ایتالیایی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان بازیگر کودک آغاز کرد و با ایفای نقش‌های اصلی در فیلم‌های اکشن و کمدی، که بسیاری از آن‌ها را در کنار دوست و شریک همیشگی‌اش بود اسپنسر، بازی کرد، به شهرت جهانی رسید. هیل در دوران اوج محبوبیتش، در زمره پردرآمدترین بازیگران ایتالیا بود.

پربیننده‌ترین فیلم‌های او شامل وسترن‌های کمدی و وسترن‌های اسپگتی استاندارد است که برخی از آن‌ها بر اساس رمان‌های محبوب کارل مای، نویسنده آلمانی، درباره غرب وحشی ساخته شده‌اند. از این میان، مشهورترین آن‌ها عبارتند از: آن‌ها ترینیتی را می‌نامیدند (۱۹۷۰)؛ ...هنوز او را ترینیتی صدا می‌زنند (۱۹۷۱) که در زمان خود پرفروش‌ترین فیلم ایتالیایی بود؛ و نام من هیچ‌کس است (۱۹۷۳) که هنری فوندا نیز در آن به‌صورت مشترک بازی کرده است. هیل همچنین فعالیت تلویزیونی موفقی را در ایتالیا دنبال کرد که برجسته‌ترین مورد آن، بازی در نقش شخصیت اصلی در سریال پربیننده دون ماتئو از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ در شبکه رای یک بود.

هیل در ۲۹ مارس ۱۹۳۹ در ونیز ایتالیا متولد شد. مادر هیل، هیلدگارد جیروتی (زاده تیمه)، اهل درسدن آلمان بود؛ پدر او، جیرولامو جیروتی، ایتالیایی اهل آملیا در اومبریا و در شغل خود شیمی‌دان بود. هیل در دوران کودکی در شهر کوچک لوماتزش در زاکسن زندگی می‌کرد. او در کودکی بمباران درسدن را تجربه کرد که برایش آسیب‌زا بود. او تا پایان جنگ جهانی دوم در اروپا در آنجا بود.

او در سن ۱۲ سالگی توسط فیلم‌ساز ایتالیایی، دینو ریسی، در یک مسابقه شنا کشف شد و سپس بازیگر کودک شد و در فیلم تعطیلات با یک گانگستر (۱۹۵۱) اثر ریسی در نقش جانی، رهبر گروه یتیم‌ها، ظاهر شد. او بعدها گفت: «آن‌ها دنبال یک پسر رهبر گروه بودند و مرا پیدا کردند».

او نقش‌های کوچکی در صدای سکوت (۱۹۵۳) با حضور ژان مارای، بسیار جوان برای عشق (۱۹۵۳) و اتفاقی در پارک (۱۹۵۳) داشت. او در رگ طلایی (۱۹۵۴) با حضور مارتا تورن و ریچارد بیسهارت، متروکه (۱۹۵۵) و لشکر فولگور (۱۹۵۵) حضور داشت.

جیروتی نخستین نقش اصلی خود را در گواگیونه (۱۹۵۶) تجربه کرد. او همچنین در مامای ناشناس (۱۹۵۶)، ولگردان ستارگان (۱۹۵۶)، جاده بزرگ آبی (۱۹۵۶) با حضور ایو مونتان و آلیدا والی، و لازارلا (۱۹۵۷) دیده شد.

جیروتی در آنای بروکلین (۱۹۵۸) با حضور جینا لولوبریدا، شمشیر و صلیب (۱۹۵۸) با حضور ایوان دو کارلو (در نقش لازاروس بیتانی) و نسخه تلویزیونی تصویر دورین گرا (۱۹۵۸) بازی کرد.

او نقش‌های مکمل در ارباب آهن‌آلات (۱۹۵۹) با حضور ویرنا لیسی، جوک باکس - فریادهای عاشقانه (۱۹۵۹) و هانیبال (۱۹۵۹) با حضور ویکتور متیور و کارلو پدرسولی، که بعدها با نام بود اسپنسر شناخته شد، داشت. جیروتی نقش‌های اصلی را در اسپوالدی و عاشق‌پیشه‌ها (۱۹۵۹) و سرسلا (۱۹۵۹)، یک کمدی نوجوانانه، ایفا کرد.

او با بازی در کارثه در آتش (۱۹۶۰)، یک سرباز و نیم (۱۹۶۰) و داستان یوسف و برادرانش (۱۹۶۱) با حضور جفری هورن و رابرت مورلی به کارگردانی اروینگ رپر، دوباره به نقش‌های مکمل بازگشت.

جیروتی نقش‌های مکمل در عجایب علاءالدین (۱۹۶۱) به کارگردانی هنری لوین و ماریو باوا، گناه عشق (۱۹۶۱)، هفت دریا تا کله (۱۹۶۲) با حضور راد تیلور، و کوتاه‌ترین روز (۱۹۶۳) ایفا کرد. ...