جک وارنر

جک وارنر (دارنده نشان OBE)، بازیگر فیلم و تلویزیون انگلیسی بود.

او در لندن متولد شد و نام اصلی او هوراس جان واترز بود. خواهران او، السی و دوریس واترز، با نام‌های گرت و دیزی، کمدین‌های مشهوری بودند. جک وارنر نیز مانند آن‌ها، نام خود را در موسیقی هال و رادیو ساخت، اما مخاطبان سینما او را به عنوان پدر خانواده در سه‌گانه فیلم‌های خانوادگی محبوبِ پس از جنگ جهانی دوم، که با «اینک هاگت‌ها می‌آیند» آغاز شد، شناختند. او همچنین در نسخه سینمایی فیلم «آزمایش کواترماس ایکس» ساخته استودیو همر در سال ۱۹۵۵ و در کمدی سیاه سال ۱۹۵۵ استودیو ایلینگ با عنوان «قاتلین پیرزن» در نقش سوپروانتدانت پلیس بازی کرد.

وارنر به مدرسه گرامر پسرانه شرکت کوپر در مایل اِند رفت، در حالی که هر دو خواهرش به مدرسه دخترانه همسایه یعنی مدرسه کابورن در بو می‌رفتند. این سه فرزند، خواننده هم‌سرای کلیسای سنت لئونارد در بروملی-بای-بو بودند و وارنر برای مدتی تک‌خوان گروه کر بود.

در اوایل سال‌های جنگ، وارنر در سطح ملی شناخته‌شده بود و در برنامه کمدی رادیویی بی‌بی‌سی با نام «تئاتر گریسون» بازی کرد که همواره با عبارت «مونولوگی به نام...» آغاز می‌شد.

در سال ۱۹۴۹ بود که وارنر برای نخستین بار نقشی را ایفا کرد که به خاطر آن در یادها ماند؛ نقش پلیس جورج دیکسون در فیلم «چراغ آبی». یکی از ناظران پیش‌بینی کرد: «این فیلم، جک را به مشهورترین پلیس بریتانیا تبدیل خواهد کرد». اگرچه این پلیس در فیلم به ضرب گلوله کشته شد، اما این شخصیت در سال ۱۹۵۵ برای سریال تلویزیونی بی‌بی‌سی با نام «دیکسون از داک گرین» که تا سال ۱۹۷۶ ادامه داشت، جان دوباره‌ای گرفت. با این حال، در سال‌های بعد، وارنر و شخصیت او که مدت‌ها از سن بازنشستگی گذشته بود، به نقش یک گروهبان دفتر کار محدود شدند. این سریال در زمان اصلی پخش برنامه‌ها در شنبه‌شب‌ها قرار داشت و همیشه با تک‌گویی کوتاهی از دیکسون رو به دوربین آغاز می‌شد که با جمله‌ی «عصر همگی بخیر» شروع می‌شد. طبق گفته‌های خودزندگی‌نامه وارنر با عنوان «همه فن حریف»، الیزابت دوم زمانی از استودیوی تلویزیونی محل ساخت سریال بازدید کرد و به وارنر گفت «که فکر می‌کند دیکسون از داک گرین به بخشی از سبک زندگی بریتانیایی تبدیل شده است».

او در سال ۱۹۶۵ به درجه افسری نشان امپراتوری بریتانیا (OBE) نائل شد. در سال ۱۹۷۳، او به عنوان شهروند آزاد شهر لندن انتخاب شد. وارنر در خودزندگی‌نامه‌اش خاطرنشان کرد که این افتخار «مرا مستحق مجموعه‌ای از قوانین قرن هجدهم برای هدایت زندگی می‌کند که مرا به هوشیاری و خویشتن‌داری دعوت می‌کند». وارنر افزود: «با وجود دیکسون، کنترل کردن من چندان دشوار نیست!»

شخصیت‌پردازی وارنر از دیکسون چنان مورد احترام بود که افسران ایستگاه پلیس پدینگتون گرین، تابوت او را در مراسم خاکسپاری‌اش در سال ۱۹۸۱ حمل کردند.

وارنر در قبرستان شرق لندن دفن شده است.