هارولد پینتر

هارولد پینتر (CH CBE) (۱۰ اکتبر ۱۹۳۰ – ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و بازیگر بریتانیایی بود. پینتر که برنده جایزه نوبل بود، یکی از تأثیرگذارترین دراماتورگ‌های مدرن بریتانیا با دوران نویسندگی‌ای بود که بیش از ۵۰ سال به طول انجامید. از مشهورترین نمایشنامه‌های او می‌توان به جشن تولد (۱۹۵۷)، بازگشت (۱۹۶۴) و خیانت (۱۹۷۸) اشاره کرد که هر یک را برای نمایش سینمایی اقتباس کرد. اقتباس‌های فیلم‌نامه‌ای او از آثار دیگران شامل خدمتکار (۱۹۶۳)، واسطه (۱۹۷۱)، زن افسر فرانسوی (۱۹۸۱)، محاکمه (۱۹۹۳) و کارآگاه (۲۰۰۷) است. او همچنین در تولیدات رادیویی، تئاتری، تلویزیونی و سینمایی آثار خود و دیگران، کارگردانی یا بازیگری کرد.

پینتر در هکنی، شرق لندن متولد و بزرگ شد و در مدرسه هکنی دانز تحصیل کرد. او دوندۀ سرعت و کریکت‌باز پرشوری بود که در نمایش‌های مدرسه‌ای بازی می‌کرد و شعر می‌سرود. او به آکادمی سلطنتی هنر دراماتیک رفت اما دوره را به پایان نرساند. او به دلیل امتناع از خدمت سربازی به عنوان یک مخالف وجدانی، جریمه شد. متعاقباً، او به آموزش خود در مدرسه مرکزی گفتار و دراما ادامه داد و در تئاترهای ریپرتوار در ایرلند و انگلستان کار کرد. او در سال ۱۹۵۶ با بازیگر، ویوین مرچنت ازدواج کرد و پسری به نام دنیل در سال ۱۹۵۸ داشت. او در سال ۱۹۷۵ مرچنت را ترک کرد و در سال ۱۹۸۰ با نویسنده، لیدی آنتونیا فریزر، ازدواج کرد.

دوران حرفه‌ای پینتر به عنوان نمایشنامه‌نویس با اجرای اتاق در سال ۱۹۵۷ آغاز شد. دومین نمایشنامه او، جشن تولد، پس از هشت اجرا بسته شد، اما توسط منتقد، هارولد هابسون، با اشتیاق مورد نقد قرار گرفت. آثار اولیه او توسط منتقدان به‌عنوان «کمدی تهدیدآمیز» توصیف می‌شدند. نمایشنامه‌های بعدی مانند سرزمین هیچ‌کس (۱۹۷۵) و خیانت (۱۹۷۸) به‌عنوان «نمایشنامه‌های خاطره» شناخته شدند. او به عنوان بازیگر در تولیدات رادیویی و سینمایی آثار خود ظاهر شد. او همچنین نقش‌های متعددی را در آثار نویسندگان دیگر ایفا کرد. او نزدیک به ۵۰ تولید برای صحنه، تئاتر و نمایشگر کارگردانی کرد. پینتر بیش از ۵۰ جایزه، پاداش و افتخارات دیگر، از جمله جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۰۵ و نشان لژیون دونور فرانسه در سال ۲۰۰۷ را دریافت کرد.

با وجود وضعیت ناپایدار سلامتی پس از تشخیص سرطان مری در دسامبر ۲۰۰۱، پینتر به بازیگری در صحنه و سینما ادامه داد و آخرین بار در اکتبر ۲۰۰۶، نقش اصلی تک‌گویی یک‌پرده‌ای ساموئل بکت، یعنی نوار آخر کراپ را برای فصل پنجاهم سالگرد تئاتر رویال کورت اجرا کرد. او در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸ بر اثر سرطان کبد درگذشت.