استیون بوچکو

او در کارنگی تک (دانشگاه کنزی-ملون کنونی) در رشته نمایشنامه‌نویسی تحصیل کرد. باربارا بوسون (همسر دوم او)، مایکل تاکر، بروس وایتز و چارلز هید هم‌کلاسی‌های او بودند؛ او و تاکر برای یافتن کارهای تمام‌وقت به هالیوود سفر کردند و در یونیورسال مشغول به کار شدند، جایی که بوچکو به مدت ۱۲ سال در آنجا ماند.

در سال ۱۹۷۸، او به شرکت ام‌تی‌ام انترپرایزز رفت که پس از چند تلاش، به او اختیار کامل داد تا رئالیتی یا نمایشی شبیه به فورت آپاچی در برانکس (۱۹۸۱) (بلوهای خیابان هیل (۱۹۸۱)) بسازد. در سال ۱۹۸۵، ام‌تی‌ام او را اخراج کرد که بخشی از آن به دلیل ناتوانی او در کنترل بودجه بلوهای خیابان هیل بود. او پس از ساخت قانون ال.ای (۱۹۸۶) و دوی هامسر، پزشک (۱۹۸۹) برای ان‌بی‌سی، در سال ۱۹۸۷ قراردادی ۱۵ میلیون دلاری با ای‌بی‌سی بست تا ۱۰ قسمت آزمایشی از سریال‌ها را در طول ۱۰ سال تولید کند.