ارین مورن

اولین نقش بازیگری مورن در پنج سالگی، در یک آگهی تلویزیونی برای بانک فرست فدرال بود. او در شش سالگی برای نقش جنی جونز در سریال تلویزیونی داکتاری که از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ پخش می‌شد، انتخاب شد. او نخستین حضور خود را در فیلم سینمایی چقدر شیرین است! (۱۹۶۸) در کنار دبی رینولدز تجربه کرد و در سال ۱۹۷۲ در برنامه نمایش دون ریکلز حضور مستمر و در سریال‌های خواستگاری از پدر ادی، سه پسر من، برکت‌ها! و ماجرای خانوادگی حضور مهمان داشت. او در کودکی در سریال تلویزیونی گان‌اسموک نیز ظاهر شد.

در سال ۱۹۷۴، مورن در ۱۳ سالگی برای ایفای مشهورترین نقش خود، یعنی جونی کانینگهام در کمدی موقعیت روزهای خوش، نقش خواهر کوچک‌تر و پرجنب‌وجوش ریچی کانینگهام (ران هاوارد) را ایفا کرد. مورن در سال ۱۹۸۲ در سریال اسپین‌آف کوتاه‌مدت جونی عاشق چچی، در کنار اسکات بایو، به ایفای این نقش ادامه داد؛ هرچند او بعدها اظهار داشت که با اکراه پذیرفته بود در این سریال بازی کند و ترجیح می‌داد در روزهای خوش باقی بماند. او برای این نقش، جایزه یانگ آرتیست را در بخش بهترین بازیگر زن جوان در یک سریال تلویزیونی جدید از آن خود کرد. پس از لغو سریال جونی عاشق چچی در سال ۱۹۸۳، او برای فصل پایانی روزهای خوش به این سریال بازگشت.

مورن در سال ۱۹۸۳ در مصاحبه‌ای گفت که تهیه‌کنندگان روزهای خوش او را در حدود ۱۵ سالگی تحت فشار گذاشتند تا تغییر کند: آن‌ها «ناگهان از من خواستند وزن کم کنم و به تصویری بسیار جذاب تبدیل شوم.»