ماروین جی. چامسکی

ماروین جی. چامسکی (زاده ۲۳ مه ۱۹۲۹)، کارگردان آمریکایی تلویزیون و سینما است. او همچنین به عنوان تهیه‌کننده نیز فعالیت کرده است. او پسرعموی نظریه‌پرداز، نوام چامسکی است.

چامسکی که در شهر نیویورک متولد شده، در سال ۱۹۵۰ از دانشگاه سیراکیوز فارغ‌التحصیل شد. کارهای اولیه او در صنایع فیلم و تلویزیون شامل فعالیت به عنوان مدیر هنری، دکوراتور صحنه و تهیه‌کننده بود. از جمله آثار کارگردانی فیلم‌های بلند او می‌توان به اِول کانیول و شانس خوب، دوشیزه وایکوف اشاره کرد.

چامسکی کارگردان پرکاری در تلویزیون است و دوران فعالیت او از ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۵ را در بر می‌گیرد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، چامسکی یازده قسمت از سریال تلویزیونی وایلد وایلد وست را کارگردانی کرد. او همچنین قسمت‌هایی از پردیس فضا و گان‌اسموک را نیز کارگردانی کرده است.

چامسکی علاوه بر کارگردانی قسمت‌های مجزا برای سریال‌های تلویزیونی، فیلم‌های ساخته‌شده برای تلویزیون را نیز کارگردانی کرده است. در اواخر دوران حرفه‌ای، او تقریباً به‌طور انحصاری روی فیلم‌های تلویزیونی و مینی‌سریال‌ها کار کرد. در دهه ۱۹۷۰، چامسکی یکی از کارگردانان مینی‌سریال ریشه‌ها: حماسه یک خانواده آمریکایی بود. او در سال ۱۹۸۲ ونسا ردگریو را در فیلم تلویزیونی بدن من، فرزند من کارگردانی کرد و در سال ۱۹۸۹ مینی‌سریال برادری گل را با بازی رابرت میچوم، پیتر استراوس و دیوید مورس کارگردانی نمود.

او برنده سه جایزه امی است: جایزه کارگردانی برجسته برای یک سریال درام برای هولوکاست در سال ۱۹۷۸؛ جایزه کارگردانی برجسته برای مینی‌سریال، فیلم یا ویژه‌برنامه دراماتیک برای آتیکا در سال ۱۹۸۰ و برای درون رایش سوم در سال ۱۹۸۲.