بیل دیلی

ویلیام ادوارد دیلی (۳۰ اوت ۱۹۲۷ – ۴ سپتامبر ۲۰۱۸) بازیگر و کمدین آمریکایی بود که بیشتر برای ایفای نقش سرگرد راجر هیلی در سریال کمدی «خواب جینی را می‌بینم» (۱۹۶۵–۱۹۷۰) و هاوارد بوردن در «نمایش باب نیوارت» (۱۹۷۲–۱۹۷۸) شناخته می‌شد. دیلی در دموئین، آیووا متولد شد و در شیکاگو، ایلینوی بزرگ شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان نوازنده آغاز کرد و در گروه‌های جاز در کلوپ‌های متعددی در سراسر غرب میانه، کنترباس می‌نواخت. در اوایل دهه ۱۹۶۰، او فعالیت بازیگری خود را آغاز کرد و در نقش‌های مهمان در چندین سریال تلویزیونی ظاهر شد.

در سال ۱۹۶۵، دیلی برای نقش سرگرد راجر هیلی در «خواب جینی را می‌بینم» انتخاب شد. هیلی بهترین دوست و همراه فضانوردی به نام تونی نلسون (لری هاگمن) بود. این سریال موفقیت عظیمی کسب کرد و دیلی به نامی آشنا برای همه تبدیل شد.

پس از پایان «خواب جینی را می‌بینم» در سال ۱۹۷۰، دیلی در سریال کمدی کوتاه‌مدت «آدم‌های خوب» (۱۹۷۰–۱۹۷۱) نقش‌آفرینی کرد. او سپس در «نمایش باب نیوارت» در نقش هاوارد بوردن ظاهر شد. بوردن مسیریاب یک هواپیمایی تجاری بود که با شخصیت اصلی داستان، یعنی یک روان‌شناس (باب نیوارت)، دوست بود. این سریال نیز موفق بود و دیلی در سال ۱۹۷۷ نامزد دریافت جایزه امی در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل کمدی شد.

دیلی در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ همچنان به فعالیت تلویزیونی ادامه داد و در نقش‌های مهمانی در سریال‌هایی نظیر «چیرز»، «دادگاه شب» و «دختران طلایی» ظاهر شد. او همچنین در سریال‌های کمدی کوتاه‌مدت «آسان نیست» (۱۹۸۳) و «زندگی خوب» (۱۹۹۴) بازی کرد.

دیلی علاوه بر فعالیت در تلویزیون، در چندین فیلم نیز ظاهر شد، از جمله «کشته عشق» (۱۹۶۸)، «مسافران خارج از شهر» (۱۹۷۰) و «فیلم ماپت‌ها» (۱۹۷۹).