تینا لوئیس

تینا لوئیس (زاده ۱۱ فوریه ۱۹۳۴)، بازیگر سینمای آمریکایی است که بیشتر برای ایفای نقش «جینجر گرنت»، ستاره سینما، در کمدی تلویزیونی پرطرفدار شبکه سی‌بی‌اس به نام «جزیره گیلیگن» شهرت یافته است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در اواسط دهه ۱۹۵۰ روی صحنه تئاتر آغاز کرد، پیش از آنکه در سال ۱۹۵۸ با نقش‌آفرینی در فیلم درام «زمین کوچک خدا»، به نقطه عطف زندگی هنری خود دست یابد و برای آن جایزه گلدن گلوب بهترین ستاره نوظهور سال را دریافت کند.

لوئیس در تعدادی از فیلم‌های هالیوودی از جمله «تله»، «چوبه‌دار»، «روز یاغی» و «برای کسانی که جوان می‌پندارند»، نقش‌های اصلی را ایفا کرده است. لوئیس بعدها با حضور در فیلم‌هایی همچون «تیم تخریب»، «پایان خوش» و «زنان استپ‌فورد» (۱۹۷۵) به سینما بازگشت.

تینا بلکر در شهر نیویورک متولد شد. زمانی که او چهار ساله بود، والدینش از هم جدا شدند.

او که تنها فرزند خانواده بود، توسط مادرش سیلوییا هورن (نام خانوادگی پیش از ازدواج مایرز) بلکر (۱۹۱۶–۲۰۱۱)، که یک مدل مد بود، بزرگ شد. پدر تینا، جوزف بلکر، مالک یکی از آب‌نبات‌فروشی‌های بروکلین و بعدها یک حسابدار بود. گفته می‌شود نام خانوادگی «لوئیس» در سال آخر دبیرستان به او اضافه شد؛ زمانی که او به معلم نمایش خود گفت تنها دختر کلاس است که نام میانی ندارد. معلم نام «لوئیس» را انتخاب کرد و این نام برای او ماندگار شد. او در دانشگاه میامی در اوهایو تحصیل کرد.

تینا در سن بسیار کم، یعنی تنها در دو سالگی، پس از آنکه در تبلیغ آب‌نبات‌فروشی پدرش دیده شد، اولین نقش خود را گرفت. او نقش‌های متعددی را ایفا کرد تا اینکه تصمیم گرفت بهتر است بر درس‌های مدرسه‌ای تمرکز کند. در ۱۷ سالگی، لوئیس مطالعه بازیگری، آوازخوانی و رقص را آغاز کرد. او بازیگری را نزد سنفورد میزنر در مجموعه معتبر «نِایبرهود پلی‌هاوس» در منهتن آموخت. در سال‌های اولیه بازیگری، به او پیشنهادهای مدلینگ، از جمله به عنوان یک ستاره نوظهور داده شد؛ او در کنار جِین منسفیلد، در کاتالوگ سال ۱۹۵۸ «فردریکز آو هالیوود» مدل محصولات بود و در جلد چندین مجله تصویری مانند «اَدَم»، «سِر!» و «مدرن مَن» ظاهر شد. عکس‌های بعدی او برای مجله «پلی‌بوی» (مه ۱۹۵۸؛ آوریل ۱۹۵۹) توسط استودیو کلمبیا پیکچرز در تلاش برای تبلیغ بیشتر این بازیگر جوان ترتیب داده شد.

لوئیس در کنار جین بری در سریال تلویزیونی «قانون برک» (۱۹۶۴).

اولین حضور او در بازیگری در سال ۱۹۵۲ در نمایش موزیکال بت دیویس، «دو نفر همراه» بود و به دنبال آن نقش‌هایی در دیگر تولیدات برادوی مانند «تقویم جان موری اندرسون»، «فصل پنجم» و «آیا موفقیت ریک هالر را خراب می‌کند؟» ایفا کرد. او در درام‌های تلویزیونی زنده اولیه مانند «استودیو وان»، «نمایشگاه تهیه‌کنندگان» و «قرار ملاقات با ماجراجویی» ظاهر شد. در سال ۱۹۵۷، او در نمایش موزیکال پرطرفدار «لیل اَبنر» در برادوی ظاهر شد. آلبوم او، «زمان تینا»، در همان سال منتشر شد که شامل آهنگ‌هایی مانند «تو قابل در آغوش کشیدن هستی» و «من در حال و هوای عشق هستم» بود.

لوئیس اولین حضور خود در فیلم‌های هالیوودی را در سال ۱۹۵۸ در فیلم «زمین کوچک خدا» تجربه کرد. در همان سال، شورای هنر ملی او را «زیباترین سرخ‌موی جهان» نامید. سال بعد او در فیلم «روز یاغی» با بازی رابرت رایان نقش‌آفرینی کرد. او به بازیگر نقش اول پرتقاضایی برای ستارگان بزرگی چون رابرت تیلور و ریچارد ویدمار تبدیل شد و اغلب نقش‌های جدی و غمگینی را ایفا می‌کرد که با عکس‌های جذاب و عکس‌های «پلی‌بوی» که در اواخر دهه ۱۹۵۰ با آن‌ها مشهور شده بود، کاملاً متفاوت بود. در سال ۱۹۶۲، او در کمدی موقعیت «رئال مک‌کوی»، در اپیزودی با عنوان «پدربزرگ پیگمالیون»، نقش یک دختر روستایی از ویرجینیای غربی را ایفا کرد. دو سال بعد، پیش از ساخت «جزیره گیلیگن»، او همراه با باب دنور در فیلم مهمانی ساحلی «برای کسانی که جوان می‌پندارند» ظاهر شد.