جان وین گیسی

جان وین گیسی (۱۷ مارس ۱۹۴۲ – ۱۰ مه ۱۹۹۴) یک قاتل زنجیره‌ای و مجرم جنسی اروپایی-آمریکایی بود که دست‌کم ۳۳ مرد و پسر جوان را مورد تعرض، شکنجه و قتل قرار داد. گیسی به‌طور منظم با شخصیت‌های ساختگی خود یعنی «پوگو د کلاون» یا «پچز د کلاون» در بیمارستان‌های کودکان و مراسم‌های خیریه اجرا می‌کرد. او پیش از کشف جنایاتش، به‌دلیل فعالیت‌های اجتماعی‌اش به‌عنوان یک دلقک، به «دلقک قاتل» معروف شد.

گیسی تمام قتل‌های خود را در خانه‌ی مزرعه‌اش در نزدیکی نورج، دهکده‌ای در تاون‌شیپ نوروود پارک در منطقه‌ی چیکاگو، ایلینوی، مرتکب شد. او معمولاً قربانی را به خانه‌اش می‌کشاند و با بهانه‌ی نمایش یک شعبده‌بازی، او را فریب می‌داد تا دست‌بند بزند. سپس قربانی را پیش از آنکه با خفه کردن یا استفاده از یک گاراوت (وسیله‌ی خفه کردن) به قتل برساند، مورد تعرض و شکنجه قرار می‌داد. بیست و شش قربانی در فضای زیرزمین خانه‌اش دفن شده بودند و سه نفر دیگر در جای دیگری از ملک او دفن شدند؛ چهار نفر نیز در رودخانه‌ی دسپلین‌ها رها شدند.

گیسی در سال ۱۹۶۸ به‌خاطر تعرض به یک پسر نوجوان در واترلو، آیووا، محکوم شد و به ده سال حبس محکوم شد، اما هجده ماه از آن را سپری کرد. او اولین قربانی خود را در سال ۱۹۷۲ کشت، تا پایان سال ۱۹۷۵ دو قتل دیگر انجام داده بود و پس از طلاق از همسر دومش در سال ۱۹۷۶، دست‌کم سی قربانی دیگر را به قتل رساند. تحقیقات مربوط به ناپدید شدن رابرت پیست، نوجوان اهل دسپلین‌ها، منجر به بازداشت گیسی در ۲۱ دسامبر ۱۹۷۸ شد.

محکومیت او برای سی و سه قتل (توسط یک فرد)، بیشترین تعداد قتل در تاریخ حقوقی ایالات متحده را پوشش می‌داد. گیسی در ۱۳ مارس ۱۹۸۰ به اعدام محکوم شد. او بخش زیادی از زمان خود را در انتظار اعدام در مرکز اصلاح و تربیت منارد، به نقاشی گذراند. او در ۱۰ مه ۱۹۹۴ در مرکز اصلاح و تربیت استیت‌ویل به روش تزریق مرگبار اعدام شد.