ینس لین

ینس لین (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۷) کارگردان فیلم نروژی است. او در سال ۱۹۹۳ از مدرسه بین‌المللی فیلم لندن فارغ‌التحصیل شد. پروژه فارغ‌التحصیلی او فیلم کوتاه «مونتانا» بود که در همان سال در جشنواره فیلم کوتاه گریمستد اکران شد. او در سال ۱۹۹۵ نیز با اثر «آشپزخانه الکتریکی من» در این جشنواره شرکت کرد. لین در ادامه فیلم‌های کوتاه «دری که صدا نداد» (۲۰۰۰) و «عینک‌های طبیعی» (۲۰۰۱) را ساخت. هر دوی این فیلم‌ها بر اساس فیلمنامه‌هایی از پر شراینر بودند و هر دو در جشنواره بین‌المللی فیلم کن اکران شدند. علاوه بر این، لین تبلیغات بازرگانی متعددی نیز ساخته است.

او در سال ۲۰۰۳ با فیلم «جانی وانگ» اولین تجربه کارگردانی فیلم بلند خود را داشت. این فیلم برای جشنواره فیلم برلین انتخاب شد. این اثر در سال ۲۰۰۳ جایزه آماندا را برای «بهترین بازیگر» (آکسل هنی) دریافت کرد. همچنین در دسته‌ی «بهترین فیلم» نامزد شد، اما جایزه را به «سرودهایی از آشپزخانه» ساخته‌ی بنت هامر واگذار کرد. پروژه مهم بعدی لین فیلم «مرد آزاردهنده» (۲۰۰۶) بود. این فیلم نیز نتیجه همکاری با پر شراینر بود؛ این اثر بر اساس داستانی ساخته شد که در اصل برای تئاتر رادیویی نوشته شده بود و دو سال پیش از اقتباس سینمایی، ضبط شده بود. لین بعدها در مصاحبه‌ای گفت که فیلمنامه چنان تأثیر عمیقی بر او گذاشت که پس از اولین خواندن آن نتوانست بخوابد. این فیلم در سال ۲۰۰۶ سه جایزه آماندا دریافت کرد: برای «بهترین کارگردانی»، «بهترین فیلمنامه» و «بهترین بازیگر» (تروند فوسا اورواگ). این اثر همچنین در دسته‌های «بهترین فیلم» و «بهترین بازیگر زن» (پترونلا بارکر) نامزد شد. «مرد آزاردهنده» بیش از ۲۰ جایزه بین‌المللی، از جمله جایزه ACID (آژانس سینمای مستقل برای انتشار) در جشنواره فیلم کن را برنده شده است.