لئونید کوراولیوف

بازیگر سینمای شوروی و روسیه. او در سال ۱۹۷۶ به مقام هنرمند خلق‌شده‌ی جمهوری فدراتیو شوروی (RSFSR) رسید.

کوراولیوف در مسکو و در خانواده‌ای از طبقه کارگر متولد شد. پدر او، ویاچسلاو یاکوفلویچ کوراولیوف (۱۹۰۹–۱۹۷۹)، به عنوان قفل‌ساز در انجمن ماشین‌سازی سالوت کار می‌کرد و مادرش، ولنتینا دمیتریانونا کوراولیوفا (۱۹۱۶–۱۹۹۳)، آرایشگر بود. در سال ۱۹۴۱ با آغاز تهاجم نازی‌ها به اتحاد شوروی (که در روسیه با نام جنگ بزرگ میهنی شناخته می‌شود)، مادر او بر اساس گزارشی دروغین بازداشت شد، به فعالیت ضد انقلابی (ماده ۵۸) متهم گشت و برای کار در کارخانه محلی به کاراگاندا در جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان تبعید شد. او پس از پنج سال بدون حق زندگی در مسکو آزاد شد و به زاشک در ناحیه مورمانسک در شمال دور روسیه فرستاده شد که در آنجا به کار خود به عنوان آرایشگر ادامه داد. در سال ۱۹۴۸ او موفق شد اجازه ملاقات با پسرش را دریافت کند که یک سال را در زاشک با او گذراند، و در نهایت در سال ۱۹۵۱ به مسکو بازگشت.

در سال ۱۹۵۵، کوراولیوف برای تحصیل در رشته بازیگری زیر نظر بوریس بیبیکوف وارد دانشگاه VGIK شد. او در سال ۱۹۶۰ فارغ‌التحصیل شد و به استودیوی تئاتر بازیگران سینما پیوست. او اولین حضورهای سینمایی خود را در دوران دانشجویی تجربه کرد. در سال ۱۹۶۰، او مورد توجه واسیلی شوکشین قرار گرفت و در فیلم دیپلمه‌ی او، گزارش از لبیایژیه، شرکت کرد. در سال ۱۹۶۱، هر دوی آن‌ها در ملودرام محبوب درختان وقتی بلند بودند بازی کردند و در سال ۱۹۶۴، شوکشین نقش اصلی را در فیلم کمدی او، پسری این‌چنین هست، به وی سپرد که شهرت واقعی را برای کوراولیوف به ارمغان آورد و او نیز آن را آغاز دوران موفقیت‌آمیز سینمایی خود می‌دانست. او همچنین در فیلم پسر و برادر تو (۱۹۶۵) بازی کرد و چنان قدردان کاری که کارگردان برای او انجام داده بود بود که بعدها نام پسر خود را به یاد شوکشین گذاشت.

نقش شورابالاگانوف در کمدی کوچک گوسمند طلایی ساخته‌ی میخائیل شوایتزر که بر اساس کتاب ایلف و پتروف نوشته شده بود، یکی از اولین نقش‌های موفق او بود: او موفق شد تصویری از یک سارق خرده‌پا اما جسور و جذاب خلق کند. دیگر نقش‌های چشمگیر او در آن دوره عبارتند از خاما بروت در یکی از اولین فیلم‌های ترسناک شوروی، وی (۱۹۶۷)، شخصیت منفی سوروکین در ملودرام روان‌شناختی، در مورد صلاحیت (۱۹۶۹)، رابینسون کروزوئه در زندگی و ماجراهای شگفت‌انگیز رابینسون کروزوئه ساخته‌ی استانیسلاو گووروروخین (۱۹۷۲)، افسر نازی کورت آیزمان در هفده لحظه‌ی بهار (۱۹۷۳) و لاور میرونوویچ در آخرین قربانی ساخته‌ی پیوتر تودوروفسکی (۱۹۷۵).

در دهه ۱۹۷۰ میلادی، او در سال هر سه تا چهار فیلم بازی می‌کرد. با وجود اینکه کوراولیوف در اجرای نقش‌های دراماتیک جدی مهارت داشت، اما همچنان بیشتر به خاطر نقش‌های اصلی‌اش در فیلم‌های کمدی پرفروش شناخته می‌شود، مانند آفونیا (۱۹۷۵) ساخته‌ی گئورگی دانلیا (یازدهمین فیلم پرفروش شوروی، پرفروش‌ترین فیلم سال با ۶۲.۲ میلیون بیننده)، ایوان واسیلیویچ: بازگشت به آینده (۱۹۷۳، هفدهمین فیلم پرفروش با ۶۰ میلیون بیننده) ساخته‌ی لئونید گایدای، و فیلم محال نیست! (۱۹۷۵، چهل و ششمین فیلم پرفروش با ۴۶.۹ میلیون بیننده)، و فیلم بسیار جذاب و گیرا (۱۹۸۵) ساخته‌ی جرالد بزانوف (پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۹۸۵ با ۴۴.۹ میلیون بیننده) و دیگر فیلم‌ها.

در اواخر دهه ۱۹۹۰، او مجری برنامه تلویزیونی محبوب دنیای کتاب با لئونید کوراولیوف بود که در آن درباره کتاب‌های جدید منتشر شده صحبت می‌کرد. این برنامه طی دو سال بسته شد و سپس با مجریان جدید دوباره راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۱۲، او نشان کلاس چهارم «برای شایستگی برای میهن» را دریافت کرد.