آنتونی سامرز

آنتونی بروس سامرز (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۴۲) نویسنده ایرلندی است. او یکی از فینالیست‌های جایزه پولیتزر بوده و ده کتاب غیرداستانی نوشته است. او در بخش پوشش امور جاری در بی‌بی‌سی، ابتدا به‌عنوان تهیه‌کننده و سپس به‌عنوان دستیار سردبیر مجموعه مستند تحقیقی و طولانی‌مدت پانوراما فعالیت کرد. نخستین کتاب او در سال ۱۹۷۶ منتشر شد.

سامرز شهروند ایرلند است که بیش از سی سال پیش از آنکه رابین سواان همکار نویسنده و چهارمین همسر او شود، با وی همکاری می‌کرد. او پس از تحصیل در رشته زبان‌های مدرن در دانشگاه آکسفورد، کار خود را با کارهای یدی آغاز کرد و بعدها به گزارشگری آزاد برای روزنامه‌های لندن رسید. او در ادامه در برنامه وُرلد این اکشن در تلویزیون گرانادا، نخستین برنامه امور عمومی تابلوئیدی در بریتانیا، فعالیت کرد و پس از آن، اخبار را برای سرویس خارجی شرکت پخش سوئیس نوشت. بعدها، او به انگلستان بازگشت تا در بخش اخبار تلویزیونی بی‌بی‌سی و سپس در برنامه ۲۴ ساعت بی‌بی‌سی، یعنی یک برنامه شبانه در حوزه امور جاری که پوشش بین‌المللی رویدادها را برای بینندگان فراهم می‌کرد، کار کند.

سامرز در سن ۲۴ سالگی به جوان‌ترین تهیه‌کننده بی‌بی‌سی تبدیل شد و به سراسر جهان سفر کرد و گزارش‌های فیلم‌برداری شده‌ای را از ایالات متحده، سراسر آمریکای مرکزی و لاتین، و درگیری‌ها در ویتنام، خاورمیانه و آفریقا ارسال کرد. با این حال، تمرکز اصلی او بر رویدادهای بسیار مهم دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در ایالات متحده بود؛ از جمله گزارش‌های لحظه‌ای در سال ۱۹۶۸ درباره ترور مارتین لوتر کینگ جونیور و تلاش رابرت اف. کندی برای ریاست‌جمهوری. او دوربین‌ها را به اتحاد جماهیر شورویِ آن زمان قاچاق کرد تا تنها مصاحبه تلویزیونی با فیزیکدان مخالف، آندری ساخاروف را به‌دست آورد؛ زمانی که او پس از برنده شدن در جایزه صلح نوبل ۱۹۷۵، تحت بازداشت خانگی بود.

سامرز پیش از ترک بی‌بی‌سی، دستیار سردبیر برنامه هفتگی پانوراما شد.

او که سال‌ها در ایرلند مستقر بود، از اواسط دهه ۱۹۷۰ تاکنون بر آثار غیرداستانی تحقیقی تمرکز کرده است و گاه تکمیل یک کتاب چهار تا پنج سال زمان می‌برد.

سامرز درباره شخصیت‌های تاریخی از جمله تزار نیکولای دوم روسیه، رئیس‌جمهور جان اف. کندی، مدیر اف‌بی‌آی جی. ادگار هوور، رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون و دریادار هازباند کیمل، که فرمانده ناوگان ایالات متحده در پرل هاربر بود، نوشته است. او نویسنده کتاب مهمی درباره حملات ۱۱ سپتامبر به نیویورک و واشینگتن است. او همچنین زندگی‌نامه‌های چهره‌های مشهوری چون مارلین مونرو و فرانک سیناترا را نوشته و به تحقیق درباره ماجرای پروفومو در بریتانیا و ناپدید شدن مدلن مک‌کان، کودک بریتانیایی، در پرتغال در سال ۲۰۰۷ پرداخته است.

بسیاری از کتاب‌های سامرز در قالب مستندهای تلویزیونی ساخته شده‌اند. کتاب هانی‌ترپ به‌عنوان منبعی برای فیلم رسوایی با بازی جان هارت مورد استفاده قرار گرفته است.

سامرز در سال ۱۹۷۶ کتاب پرونده تزار را با همکاری همکار سابق خود در بی‌بی‌سی، تام منگولد، منتشر کرد. این کتاب درباره ناپدید شدن و اعدام احتمالی نیکولای دوم، آخرین تزار روسیه و خانواده‌اش است. در بریتانیا، ساندی تایمز نوشت که این کتاب «داستان قتل را به‌طور غیرقابل بازگشتی از هم می‌پاشد؛ این کتاب هیچ صفحه کسل‌کننده‌ای ندارد.» در ایالات متحده، لس آنجلس تایمز آن را «اثری متقاعدکننده و تأثیرگذار» نامید و کاسموراپولیتن آن را «هیجان‌انگیز... اثری استادانه با تعلیقی عظیم و پژوهشی دقیق» دانست. در مقایسه‌ای که یقیناً نویسندگان را خشنود کرده است، تورنتو سان رتبه «گزارش تحقیقی عالی» را به این کتاب داد که «وودوارد و برنستین را مانند مبتدیان نشان می‌دهد.»