آماندا بلیک

آماندا بلیک بازیگر آمریکایی بود که برای نقش «میس کیتی راسل»، صاحب سالن با موهای قرمز، در سریال وسترن تلویزیونی دود اسلحه شناخته می‌شد.

آماندا بلیک (با نام اصلی بِورلی لوئیز نیل؛ زاده ۲۰ فوریه ۱۹۲۹ – درگذشت ۱۶ اوت ۱۹۸۹) بازیگر آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر نقش میس کیتی راسل، صاحب سالن با موهای قرمز، در سریال وسترن تلویزیونی دود اسلحه شهرت داشت. او به همراه چهارمین همسرش، فرانک گیلبرت، یکی از اولین برنامه‌های موفق برای پرورش یوزپلنگ‌ها در اسارت را اداره می‌کرد.

زندگی اولیه

آماندا بلیک با نام بِورلی لوئیز نیل در بافالو، نیویورک، تنها فرزند جسی و لوئیز (لقب پیش از ازدواج: پاکت) نیل متولد شد. پدر او بانکدار بود. بلیک پیش از آنکه بازیگری را آغاز کند، اپراتور تلفن بود و مدتی کوتاه در کالج پومونا تحصیل کرد. بلیک از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ در آکادمی برنو تحصیل کرد. او سپس در هیئت مشاوران خدمت کرد و به یکی از امنا تبدیل شد.

دوران حرفه‌ای

در اواخر دهه ۱۹۴۰، از آنجا که استودیو مترو-گلدوین-مایر او را جانشین گریر گارسون می‌دانست، با او قرارداد بست. او در چند فیلم هالیوودی ظاهر شد، از جمله فیلم وسترن شهر گاوها محصول ۱۹۵۲ و نقش اصلی در میس رابین کروزو، اقتباسی از ماجراجویی رابینسون کروزوئه در سال ۱۹۵۴. در سال ۱۹۵۴، او در فیلم ستاره‌ای زاده شد حضور یافت.

بلیک بیشتر به‌خاطر حضور ۱۹ ساله خود در نقش میس کیتی، صاحب سالن، در سریال تلویزیونی دود اسلحه از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۴ شناخته شد. در ۲۷ فوریه ۱۹۷۴، بلیک شیری به نام کیمو را به صحنه فیلم‌برداری دود اسلحه آورد. به‌دلیل نقش مستمرش در تلویزیون، بلیک به‌ندرت زمان برای بازی در فیلم‌ها داشت. او در تعدادی از برنامه‌های تلویزیونی ظاهر شد، از جمله یک نمایش کمدی تکرارشونده در نمایش رد اسکلتون؛ به‌عنوان چهره مشهور در هالیوود اسکویرز، تاتلتیلز، و بازسازی بازی در مسابقه (مچ گیم) در دهه ۱۹۷۰؛ و حضورهای کمدی در جشن ستاره‌های دین مارتین.

در سال ۱۹۵۷، بلیک به‌عنوان بتی لاون-کوت در قسمت‌ای با عنوان «پالت رنگ‌های بسیار» در درام جنایی استیت تروپر ساخته شده از رود کمرون، نقش مهمی ایفا کرد. بعدها، پس از یک فیلم تجدید دیدار دود اسلحه، او در دو فیلم بلند ظاهر شد: در بوست، درامی درباره اعتیاد به مواد مخدر با بازی جیمز وودز و شان یانگ، و بی.او.آر.ان، که هر دو در سال ۱۹۸۸ ساخته شدند.

زندگی شخصی

بلیک پنج بار ازدواج کرد؛ نخست با جک شی (۱۹۵۲–۵۳)، سپس با دون ویتمن در سال ۱۹۵۴ که در سال ۱۹۵۶ از او طلاق گرفت. او پس از طلاق از ویتمن، به «صحنه سالن» در دود اسلحه می‌رفت. بلیک احساس می‌کرد آنجا خانه اوست. او در سال ۱۹۸۴ با مارک ادوارد اسپت، عضو شورای شهر آستین در تگزاس، ازدواج کرد. اسپت در سال ۱۹۸۵ بر اثر ذات‌الریه ناشی از عوارض بیماری درگذشت.

بیماری و مرگ

در سال ۱۹۷۷، بلیک که سیگاری حرفه‌ای بود، به سرطان دهان مبتلا شد که با جراحی با موفقیت درمان شد. او حامی انجمن سرطان آمریکا شد و در برنامه‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی در سراسر کشور شرکت می‌کرد. در ۱۶ اوت ۱۹۸۹، بلیک در سن ۶۰ سالگی بر اثر هپاتیت مرتبط با ایدز در بیمارستان جنرال مرسی در ساکرامنتو، کالیفرنیا، درگذشت. علت مرگ او در ابتدا سرطان گلو اعلام شد، اما پس از مرگش، پزشک او به‌طور علنی اعلام کرد که مرگ او ناشی از عوارض این بیماری بوده است. مشخص نیست که بلیک چگونه به این بیماری مبتلا شد. دوستان نزدیک بلیک اصرار داشتند که او مصرف‌کننده مواد مخدر نبوده و درگیر روابط ناسالم نیز نشده است و احتمال دارد ویروس را از همسر پنجمش که او نیز در سال ۱۹۸۵ بر اثر ذات‌الریه ناشی از عوارض همین بیماری درگذشته بود، دریافت کرده باشد.