مایکل شولمن

مایکل شولمن (زاده ۳۱ دسامبر ۱۹۸۱) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینمای آمریکایی و مالک مشترک شرکت تولیدی استاری نایت انترتینمنت مستقر در نیویورک و لس‌آنجلس است.

شولمن که در شهر نیویورک، نیویورک متولد شده است، از دوران کودکی مشغول بازیگری بوده و فعالیت حرفه‌ای خود را در تئاتر آغاز کرد؛ او به‌سرعت در بیش از ۱۰ نمایش و موزیکال، از جمله اجرای دو ساله‌ی «بینوایان» در برادوی، گروه اصلی نمایش «آساسینز» اثر استفن ساندهایم و دو نمایش از جان گوئر، ایفای نقش کرد. در همین دوران بود که او فعالیت خود را در زمینه ضبط موسیقی آغاز کرد و از آن زمان تاکنون در بیش از ۵ آلبوم حضور داشته است. شولمن سپس به سراغ تلویزیون و سینما رفت و نقش‌های متعددی را ایفا کرد، از جمله نقش‌هایی در «مرد کوچک تیت» ساخته جودی فاستر، «بیدار» ساخته ام. نایت شیامالان، «قوطی کرم‌ها» ساخته دیزنی، «مهمانی پنج نفره» ساخته فاکس (۱۹۹۴) و بازی تحسین‌شده‌اش در عنوان ویژه اچ‌بی‌او، «کسی باید بنی می‌بود» (۱۹۹۶) که به‌خاطر آن نامزد جایزه کابل‌ایس (جوان‌ترین نامزد در تاریخ این جایزه) شد و برنده جایزه امی روزانه گردید.

شولمن اخیراً مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ییل با گرایش تاریخ هنر دریافت کرده است.

در سال ۲۰۰۶، شولمن با کریگ ساودرا مستقر در لس‌آنجلس، که کارگردانی «راپسودی در شکوفایی» را برای او بر عهده داشت، همکاری کرد تا شرکت استاری نایت انترتینمنت را تأسیس کنند.

در سال ۲۰۰۶، شولمن در کمدی/درام «راه شرمن» در مقابل جیمز لگروس، انریکو کولانتونی، بروک نوین، لیسی چابرت و دونا مورفی، تهیه‌کنندگی و بازیگری کرد.

در سال ۲۰۰۹، شولمن به‌عنوان آلن در نمایش «آدم‌های سفید» نوشته جی. تی. راجر در کمپانی تئاتر آتلانتیک، به صحنه بازگشت.

در سال ۲۰۰۹، شولمن در سریال «قانون و نظم» ساخته ان‌بی‌سی به‌عنوان کمک‌دادستان ناحیه، ماکسول کاوانو ایفای نقش کرد.

شولمن حامی هنر است و در هیئت مدیره «د نیو ویو»، بخشی از انجمن فیلم لینکلن سنتر، خدمت می‌کند. او در نیویورک زندگی می‌کند و سگی به نام استیوی را از ASPCA نجات داده است.

در سال ۲۰۱۰، شولمن تولید مشترک نخستین اجرای نمایش «اشتباهات انجام شد» نوشته کریگ رایت در آف-برادوی در تئاتر بارو استریت بود. این کمدی که توسط دکستر بولارد کارگردانی شده، با بازی مایکل شنون، بازیگر نامزد اسکار، در نقش فلیکس آرتیفکس، تهیه‌کننده سطح دوم آف-برادوی، روایت می‌شود؛ کسی که با زبان‌بازی بیش از حد خود، وقتی مسئولیت یک حماسه عظیم درباره انقلاب فرانسه را بر عهده می‌گیرد، دچار مشکل می‌شود؛ حماسه‌ای که او فکر می‌کند راهی برای بازپس‌گیری جایگاه حرفه‌ای و شخصی‌اش خواهد بود. او در حالی که سعی می‌کند یک ستاره بزرگ را برای نقش اصلی جذب کند، از تمام قدرت‌های اقناع، اغواگری و ارعاب خود استفاده می‌کند تا نویسنده را مجبور به بازنویسی گسترده نمایشنامه‌اش کند.