الن سوئیفت

آیرا استادلین (۱۶ ژانویه ۱۹۲۴ – ۱۸ آوریل ۲۰۱۰)، که با نام حرفه‌ای الن سوئیفت شناخته می‌شد، صداپیشه آمریکایی بود که برای ایفای نقش شخصیت‌هایی از جمله سایمون بار سینستر و ریف-راف در برنامه کارتونی آندرداگ شناخته می‌شد. او صدای بسیاری از شخصیت‌های بلافرز، بیشتر صداهای برنامه عروسکی زیرآبی دایور دن در دهه ۱۹۶۰ و صداهای مجموعه کارتون‌های تام و جری ساخته جین دیتچ بین ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ را می‌داد. سوئیفت مجری برنامه تلویزیونی کودکان «کاپیتان الن» در شبکه دبلیوپ‌آی‌اکس در نیویورک بود. او نام حرفه‌ای خود را از فرد آلن، کمدین رادیویی و جاناتان سوئیفت، طنزپرداز قرن هجدهم گرفته است. سوئیفت از ستارگان اولیه تلویزیون بود که از ۱۰ سپتامبر ۱۹۵۶ تا ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۰ مجری برنامه نمایش پاپ‌آی بود تا اینکه مجبور شد برنامه را ترک کند. دلیل اخراج او از «نمایش پاپ‌آی»، اختلافات خلاقانه با مدیریت شبکه بود. سوئیفت اکثر صداها را در فیلم جشن هیولای دیوانه ساخته رنکین/بَس انجام داد که در تیتراژ فیلم با نام آلن سوئیفت ذکر شد. او بیشتر صداهای شخصیت‌ها را برای برنامه هاودی دودی شبکه ان‌بی‌سی فراهم کرد و زمانی که بافالو باب اسمیت، که خودش صدای شخصیت اصلی عروسکی یعنی هاودی دودی را می‌داد و بارها اعلام کرده بود که «هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند هاودی را اجرا کند»، دچار حمله قلبی شد، سوئیفت برخی از ضبط‌ها را در آخر هفته به خانه برد، روز دوشنبه برگشت و بیش از یک سال صدای هاودی را اجرا کرد. سوئیفت همچنین به عنوان دومین نویسنده کمدی برای «هاودی دودی» فعالیت می‌کرد. او پس از رفتن ناگهانی اولین نویسنده کمدی و ترانه‌سرای سریال، ادوارد کین، این مسئولیت را بر عهده گرفت. او همچنین نمایشنامه چکینگ اوت را نوشت. سوئیفت با لنور لاومَن، بازیگر، ازدواج کرده بود و پدر لوئیس جی. استادلین، بازیگر نقش‌های مکمل، تقلیدگر و خواننده، ماکسیم استادلین، متخصص سلامت کل‌نگر و کلر ای. استادلین، روان‌درمانگر است. او در منهتن زندگی می‌کرد. جین دیتچ، دوست شخصی او و کارگردان، گفت: «الن برای چندین سال، از زمانی که هنگام قدم زدن با سگش زمین خورد و لگن خود را شکست، از مشکلات سلامتی پیاپی رنج می‌برد. از آن لحظه، یک اتفاق منجر به اتفاق دیگر شد.» دیتچ، مهاجر آمریکایی ساکن جمهوری چک، افزود: «با وجود اینکه ۵۰ سال است اینجا هستم، تقریباً سالی نبود که ملاقاتی با آپارتمان او در خیابان ۵۷ نداشته باشم، یا روزی سپری نشود که ایمیل و اخیراً ملاقات‌های اسکایپی نداشته باشم.»