فرانسیس فورد کوپولا

فرانسیس فورد کوپولا (زاده ۷ آوریل ۱۹۳۹) فیلم‌ساز آمریکایی است. او به‌طور گسترده به‌عنوان یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین کارگردانان هالیوود شناخته می‌شود. او مظهر گروهی از فیلم‌سازان موسوم به «هالیوود نو» بود؛ گروهی که شامل جورج لوکاس، مارتین اسکورسیزی، رابرت آلتمن، وودی آلن و ویلیام فریدکین می‌شد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ با ایده‌های نامتعارفی که فیلم‌سازی معاصر را به چالش می‌کشید، ظهور کردند.

او در نگارش فیلم‌نامه پاتن مشارکت داشت و در سال ۱۹۷۰ برنده جایزه اسکار شد. شهرت او در مقام کارگردان با اکران پدرخوانده در سال ۱۹۷۲ اوج گرفت. این فیلم، فیلم‌سازی در ژانر گانگستری را متحول کرد و تحسین جهانی منتقدان و مخاطبان را برانگیخت. این اثر در ادامه سه جایزه اسکار دریافت کرد، که از جمله دومین جایزه او برای بهترین فیلم‌نامه اقتباسی بود و نقشی کلیدی در تثبیت جایگاه او به‌عنوان یکی از کارگردانان برجسته آمریکایی ایفا کرد. کوپولا پس از آن، دنباله به‌همان اندازه موفق پدرخوانده: بخش ۲ را ساخت که به نخستین دنباله‌ای بدل شد که جایزه اسکار بهترین فیلم را از آن خود کرد. این فیلم حتی بیش از اثر پیشین مورد ستایش قرار گرفت و سه جایزه اسکار برای او به ارمغان آورد: بهترین فیلم‌نامه اقتباسی، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم. در همان سال، فیلم مکالمه که او کارگردانی، تهیه‌گری و نویسندگی آن را بر عهده داشت، اکران شد. این فیلم در نهایت برنده جایزه نخل طلای جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۷۴ شد. پروژه کارگردانی بعدی او اینک آخرالزمان در سال ۱۹۷۹ بود که همان‌قدر که به‌خاطر تصویرپردازی زنده و بی‌پرده از جنگ ویتنام مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، به‌خاطر تولید طولانی و پردردسرش نیز بدنام بود. این فیلم دومین نخل طلای او را در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۹ کسب کرد.

اگرچه برخی از آثار کوپولا در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند، اما آثار متأخر او به سطح موفقیت انتقادی و تجاری فیلم‌های دهه ۷۰ او نرسیده‌اند.