ویشال بهاردواج

ویشال بهاردواج کارگردان، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کننده، آهنگساز و خواننده پس‌خوان هندی است. او برای فعالیت‌هایش در سینمای هندی شناخته می‌شود و برنده یک جایزه فیلم‌فِر و هفت جایزه ملی فیلم در چهار دسته‌بندی مختلف است.

بهاردواج اولین حضور خود را به عنوان آهنگساز با فیلم کودک ابهای (بی‌باک) (۱۹۹۵) آغاز کرد و با آهنگسازی در فیلم ماچی (۱۹۹۶) ساخته گلزار، شهرت بیشتری کسب کرد. او برای اثر اخیر، جایزه آر.دی. بورمن فیلم‌فِر را در بخش استعداد جدید موسیقی دریافت کرد. او در ادامه موسیقی فیلم‌های ساتیا (۱۹۹۸) و گادماتر (۱۹۹۹) را ساخته است. او برای اثر دوم، جایزه ملی فیلم را در بخش بهترین موسیقی دریافت کرد. بهاردواج اولین تجربه کارگردانی خود را با فیلم کودک ماکدی (۲۰۰۲) آغاز کرد که موسیقی آن را نیز خود ساخته است. او برای نویسندگی و کارگردانی اقتباس‌های هندی از سه تراژدی ویلیام شکسپیر، یعنی مقبول (۲۰۰۳) از مکبت، اومکارا (۲۰۰۶) از عطیل و حیدر (۲۰۱۴) از هملت، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و جوایز متعددی کسب کرد. او همچنین کارگردانی هیجانی کانی (کامینئی)، کمدی سیاه ۷ خون ماف (۲۰۱۱) و طنز ماترو کی بیجلی کا ماندولا (۲۰۱۳) را بر عهده داشته است.

علاوه بر این، بهاردواج فیلم‌ها را تحت نام شرکت وی‌بی پیکچرز تهیه می‌کند. او علاوه بر آثار دیگر، فیلم‌های ایشکیا (۲۰۱۰)، دنباله آن یعنی دد ایشکیا (۲۰۱۴) و درام جنایی تلوار (۲۰۱۵) را هم‌نویسندگی و تهیه‌کنندگی کرده است. او برای هر یک از آثار کارگردانی و تولیدی خود موسیقی ساخته و بارها با شاعر، گلزار، همکاری کرده است. او با خواننده پس‌خوان، ریکها بهاردواج، ازدواج کرده است.