جو بوکارو سوم

جو بوکارو سوم ۲۷ سال در پارک ریج و ویتون در ایالت ایلینوی بزرگ شد. او از زمانی که در هشت سالگی شاهد پرش ۱۰ اتوبوس توسط اِول کانیول در آمفی‌تئاتر قدیمی شیکاگو بود و در ۱۳ سالگی، یعنی در دوران تاثیرپذیری دوران کودکی، فیلم هوپر (۱۹۷۸) را در سینما دید، می‌دانست که می‌خواهد یک بدلکار هالیوودی شود.

او پس از انجام مشاغل پراکنده مختلف، حوزه فروش شد، اما بدلکاری همیشه در پس‌زمینه ذهن او بود. او یک کارگزار موفق مواد غذایی بود که استیک و غذاهای دریایی را در سراسر منطقه شیکاگو درب‌به‌درب می‌فروخت. وقتی در سال ۱۹۸۸ یک مدرسه بدلکاری در شیکاگو باز شد، جو از این فرصت استفاده کرد. از آنجا، او مهارت‌های بدلکاری خود را صیقل داد و درباره صنعت فیلمسازی آموخت، در صحنه فیلم‌برداری فعالیت کرد و به عنوان هنرور کار کرد. پس از چندین سال فعالیت در صحنه‌های فیلم‌برداری، او فرصت بزرگ خود را با بدلکاری برای استیون سیگال پیدا کرد و دیگر به عقب نگاه نکرد. از آن زمان، جو همچنین برای آرنولد شوارزنگر، ویل فرل، جان کیوزاک، جف گلدبلوم، دیوید هاسل‌هاف، دان مارینو و وینس وان بدلکاری کرده است. او دو بار برای جوایز جهانی بدلکاری نامزد شده و دو جایزه امی برای بهترین سکانس‌های اکشن تلویزیونی برنده شده است.