رابرت هاردی

رابرت هاردی، یکی از موفق‌ترین و ماندگارترین بازیگران نقش‌های مکمل انگلستان، با کارنامه‌ای پربار در تلویزیون و سینما، به‌خاطر تطبیق‌پذیری و عمق بازی‌هایش مورد ستایش قرار می‌گرفت.

او که در سال ۱۹۲۵ در چلتنهام زاده شد، در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۹ به تئاتر یادبود شکسپیر در استراتفورد-آپان-اون پیوست. بینندگان تلویزیون، او را بیش از هر چیز به‌عنوان سیگفرید فارنونِ مقتدر در سریال «همه موجودات بزرگ و کوچک» (۱۹۷۸) به یاد می‌آورند، اما تحسین‌شده‌ترین بازی او، نقش شخصیت اصلی در «وینستون چرچیل: سال‌های بیابان» (۱۹۸۱) بود. تصویرگری او از رهبر زمان جنگ بریتانیا چنان دقیق بود که در سال‌های بعد، برای بازآفرینی این نقش در آثاری همچون «زنی که دوستش داشت» (۱۹۸۸) و «جنگ و یادبود» (۱۹۸۸) به او نیاز شد.

برخلاف برخی بازیگران نقش‌های مکمل بریتانیایی، نام هاردی در هالیوود شناخته‌شده نبود و از این رو فعالیت سینمایی او عمدتاً محدود به تولیدات بریتانیایی نظیر «جاسوسی که از سرما آمد» (۱۹۶۵)، «فرانکنشتاین مری شلی» (۱۹۹۴) و «عقل و احساس» (۱۹۹۵) بود. با این حال، در قرن بیست و یکم، هاردی به‌خاطر بازی در فیلم‌های بسیار موفق «هری پاتر»، توجه نسل کاملاً جدیدی از مخاطبان را به خود جلب کرد و هم‌زمان به حضور مستمر در سریال‌های تلویزیونی بریتانیا نیز ادامه داد. پیتر دیویسون، هم‌بازی او در «همه موجودات بزرگ و کوچک» (۱۹۷۸)، به‌سادگی هاردی را بازیگری «خارق‌العاده» توصیف کرد که هنگام بازی با او، «هرگز یک کار را دو بار انجام نمی‌دهد». او برای خدماتش در زمینه بازیگری نشان CBE را دریافت کرد. وی در اوت ۲۰۱۷ درگذشت.