میشل لاروک

میشل لاروک کمدین و بازیگر فرانسوی است که از سال ۱۹۸۸ در بیش از ۶۰ فیلم و تولیدات تلویزیونی بازی کرده است. او در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۰ در نیس، در منطقه آلپ ماریتیم فرانسه، متولد شد.

میشل دوی‌نا لاروک در روز چهارشنبه، ۱۵ ژوئن ۱۹۶۰، در کلینیک سانتا ماریا در نیس متولد شد. او دختر دوی‌نا تراندابور، رقصنده و ویولن‌نواز رومانیایی است که از دیکتاتوری کمونیستی در رومانی که در آن زمان توسط گئورگی گئورگیو-دِج رهبری می‌شد، گریخته بود. پدر او، کلود لاروک، که تبعه فرانسه است، یک سازنده املاک است.

پیر لاروک، یک کارمند ارشد دولتی که سیستم تأمین اجتماعی را در فرانسه راه‌اندازی کرد، پسرعموی پدر اوست.

او سپس در منطقه موزیسین زندگی کرد و در دانشگاه نیس در رشته‌های اقتصاد و انگلیسی تحصیل کرد. او در ایالات متحده در پردیس آستین در تگزاس اقامت دارد. او مدرک اقتصاد و دیپلم مطالعات عمومی دانشگاهی در رشته انگلیسی دریافت کرد.

در سال ۱۹۷۹، او و بهترین دوستش قربانی یک تصادف رانندگی هولناک شدند که هر دوی آن‌ها را به مدت دو سال به کلینیک کشاند، در حالی که دچار شکستگی‌های متعددی در استخوان ران در ۱۸ تکه شده بود. در این دوره، او تحت ده‌ها عمل جراحی قرار گرفت، دو سال در تخت ماند و دوره دوران نقاهت طولانی را پشت سر گذاشت. به دنبال این آسیب روانی بود که او تصمیم گرفت بازیگر شود. پس از بهبود از تصادف در سال ۱۹۸۱ و پس از یک توان‌بخشی طولانی، او تحصیلات خود را از سر گرفت و در کنسرواتوار شهرداری آنتیب نزد ژولین برتو کلاس‌های خود را گذراند. او که توسط ژان پوآره توصیه شده بود، در سن ۲۵ سالگی به پاریس رفت تا در سال ۱۹۸۵ اولین نمایش خود را در تئاتر بلان-مانتو (که یکی از سالن‌های آن به نام اوست) در نمایشنامه رنه باداش به نام «بچه‌های زن را نجات دهید» که توسط فرانسوا تیرین کارگردانی شده بود، اجرا کند. در سال ۱۹۸۷ در تئاتر واریته‌ها، نمایش «حتی در بعدازظهر هم بهتر است» اثر ری کونی که توسط ژان پوآره اقتباس شده بود را اجرا کرد. او سپس به مدت هفت سال نقش‌های مختلفی را در تئاتر پشت سر گذاشت. او برای جایزه سزار در بهترین بازیگر زن برای فیلم‌های «بحران» (۱۹۹۲) و «پدال نرم» (۱۹۹۶) نامزد شد.