میکی رورک

فیلیپ آندره «میکی» رورک جونیور (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۲)، بازیگر آمریکایی و بوکسور سابق است که عمدتاً در نقش‌های اصلی در فیلم‌های درام، اکشن و مهیج ظاهر شده است.

در دوران ستاره‌بودن در دهه ۱۹۸۰، رورک پیش از ایفای نقش‌های اصلی در فیلم‌هایی چون پسر موتورسوار در رامبل فیش (۱۹۸۳)، چارلی موران در پاپ گرینویچ ویلج (۱۹۸۴)، کاپیتان استنلی وایت در سال اژدها و جان گری در ۹ و نیم هفته (۱۹۸۶)، نقش‌های مکمل را در فیلم‌هایی مثل گرمای بدن (۱۹۸۱) و داینر (۱۹۸۲) بازی کرد. او برای بازی در فیلم زندگی‌نامه‌ای چارلز بوکوفسکی، مگس مست (هر دو ۱۹۸۷)، و فیلم معمایی-وحشت قلب فرشته (۱۹۸۷) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در سال ۱۹۹۱، پس از مجموعه‌ای از شکست‌های هنری و تجاری، رورک که در سال‌های اولیه فعالیت خود به عنوان بوکسور آموزش دیده بود، بازیگری را کنار گذاشت و برای مدتی بوکسور حرفه‌ای شد.

رورک پس از بازنشستگی از ورزش بوکس در سال ۱۹۹۴، به بازیگری بازگشت و نقش‌های مکمل را در چندین فیلم همچون دلال بیمه (۱۹۹۷)، بافالو ۶۶ (۱۹۹۸)، کارخانه حیوانات، گت کارتر (هر دو ۲۰۰۰)، عهد (۲۰۰۱)، روزی روزگاری در مکزیک (۲۰۰۳)، مردی در آتش (۲۰۰۴) و دومینو (۲۰۰۵) بازی کرد. در سال ۲۰۰۵، رورک با ایفای نقش اصلی در تریلر اکشن نئونوآر شهر گناه، بازگشتی به محافل اصلی هالیوود داشت که به خاطر آن جوایزی از انجمن منتقدان فیلم شیکاگو، جوایز فیلم و تلویزیون ایرلند و انجمن آنلاین منتقدان فیلم دریافت کرد.

این بازگشت با ایفای نقش رندی «رام» رابینسون، کشتی‌گیر سالخورده، در فیلم درام ورزشی کشتی‌گیر (۲۰۰۸) به اوج رسید. رورک برای این نقش، جایزه گلدن گلوب و جایزه بفتا برای بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. پس از آن، رورک در چندین فیلم پرفروش از جمله مرد آهنی ۲، بی مصرف‌ها (هر دو ۲۰۱۰) و فناناپذیران (۲۰۱۱) ظاهر شد و سپس عمدتاً به فعالیت در تولیدات مستقل و فیلم‌های مستقیم برای ویدئو روی آورد.