Stefan Smith

استفان اسمیت در کالج میلز در اوکلندِ کالیفرنیا در رشته موسیقی تحصیل کرد، جایی که با چهره‌های برجسته موسیقی همچون فرد فرث، مگی پین، پاولین اولیوروس و راسکو میچل همکاری کرد.

او پس از فارغ‌التحصیلی، به‌عنوان دستیار دان بوشلا، طراح افسانه‌ای سینتی‌سایزر، مشغول به کار شد.

استفان موسیقی خود را با استفاده از سینتی‌سایزرها و ماشین‌های درام می‌سازد و زمانی که مشغول آهنگسازی نیست، به‌عنوان طراح صدا و آهنگساز برای فیلم‌ها و چیدمان‌های هنری فعالیت می‌کند.

استفان به‌مدت ۸ سال طراح صدا و آهنگساز «پروژه داو» بود؛ بزرگ‌ترین پروژه فیلمسازی در تاریخ (که ۱۳ سال در مرحله تولید بود). او برای اکران نخست این پروژه در سال ۲۰۱۹ در تئاتر دو شاتله، در کنار راب واکر و برایان انو، یک چیدمان صوتی طراحی کرد که در دو تئاتری که میزبان مراسم بودند، پخش شد.

او از طریق پروژه داو با نیکلاس بکر، آهنگساز و طراح صدا (گرانوی، ورود، صدای فلز)، آشنا شد. او از طریق این رابطه، در بخش صوتی نمایشگاه «هرزمان» اثر فیلیپ پارنو در سالن توربین تیت مدرن در لندن و نمایشگاه «صداها» اثر فیلیپ پارنو در هاوس در کونست در مونیخ مشارکت داشت.

او به‌عنوان طراح صدا و آهنگساز با هنرمند، مارکو برامبیلا، در چندین اثر اخیر او همکاری کرده است؛ از جمله «چهار مزاج» با بازی کیت بلانشت و «دروازه بهشت» که به‌تازگی در «اسفیر» در لاس‌وگاس نمایش داده شد.

از همکاری‌های اخیر او می‌توان به همکاری با مریم تفکری در فیلم «راز دل» و همکاری با اما کریچلی در نمایشگاه «صداها» اشاره کرد.

او در اوایل سال ۲۰۱۹ یک نسخه LP از تولیدات موسیقی الکترونیک خود را از شرکت ضبط سَپینز منتشر کرد؛ آلبوم جدید او، تلاس‌تونز، در سال ۲۰۲۲ منتشر شد.