رندی سوج

رندی ماریو پوفو (۱۵ نوامبر ۱۹۵۲ – ۲۰ مه ۲۰۱۱) که بیشتر با نام مستعار رندی سوج معروف به «ماچو من» شناخته می‌شد، کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی بود که بیشتر به خاطر فعالیت در فدراسیون جهانی کشتی (WWF) و کشتی قهرمانی جهان (WCW) شهرت داشت.

بیل سیمونز، نویسنده ورزشی، سوج را «یکی از بزرگ‌ترین کشتی‌گیران حرفه‌ای تاریخ» توصیف کرد؛ اظهار نظری که توسط چندین نفر از فعالان این صنعت نیز تکرار شد. هواداران کشتی او را با لباس‌های رینگ بسیار پرزرق‌وبرق و چشمگیر، صدای دورگه، شدت انرژی که در داخل و خارج از رینگ از خود نشان می‌داد، استفاده از موسیقی پایانی قطعه «مارش بمب و حاشیه شماره ۱» اثر الگار به‌عنوان موسیقی ورود، و عبارت معروفش «اووو یه!» می‌شناختند. سوج در بیشتر دوره‌های حضورش در WWF و WCW، توسط همسر واقعی‌اش، میس الیزابت هولت، مدیریت می‌شد.

سوج در طول دوران حرفه‌ای ۳۲ ساله‌اش، شش دوره قهرمانی جهان داشت که شامل دو بار قهرمانی جهان سنگین‌وزن WWF و چهار بار قهرمانی جهان سنگین‌وزن WCW بود. او به‌عنوان قهرمان WWF، قدرت جذب تماشاگر مشابه هالک هاگان داشت. وی که یک‌بار قهرمان سنگین‌وزن بین‌قاره‌ای WWF شد، توسط WWE به‌عنوان بزرگ‌ترین دارنده این عنوان در تمام دوران‌ها معرفی شد و از او به‌خاطر «اعطای سطح بالاتری از اعتبار به این عنوان از طریق اجراهای خیره‌کننده در رینگ» قدردانی شد.

سوج پادشاه رینگ WWF در سال ۱۹۸۷ و برنده مسابقه جنگ جهانی ۳ WCW در سال ۱۹۹۵ بود. او در طول دوران حرفه‌ای خود در بسیاری از رویدادهای پِی-پر-وی، از جمله رستلمنیا ۴، ۵ و ۸ (که در ۸ بخشی از یک رویداد اصلی دوتایی بود)، دو مورد از پنج نمایش اول سامر‌اسللم و استارکید ۱۹۹۵، نقش اصلی را بر عهده داشت. او در زمان تأسیس سالنامه‌ی هال آو فیم در رستلینگ آبزرور نیوزلتر در سال ۱۹۹۶ پذیرفته شد و پس از مرگ نیز در سال ۲۰۱۵ به هال آو فیم WWE راه یافت.