تییستو

تییس میکیل وِرِست، OON (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۶۹)، که با نام تییستو شناخته می‌شود، موسیقی‌دان، دی‌جی و تهیه‌کننده موسیقی در سبک موسیقی رقص الکترونیک اهل هلند است. اگرچه او در گذشته از نام‌های مستعار بسیاری استفاده کرده است، اما بیشتر به خاطر فعالیت خود به عنوان دی‌جی تییستو شناخته می‌شود. با این حال، او در جدیدترین آثار خود لقب «دی‌جی» را کنار گذاشته و اکنون صرفاً با نام «تییستو» شناخته می‌شود؛ نام مستعاری که نوعی تغییر یافته‌ی نام مستعار دوران کودکی اوست.

او در سال ۱۹۹۷، کمپانی ضبط موسیقی بلک هول رکوردینگز را با همکاری آرنی بینک تأسیس کرد که در آن مجموعه سی‌دی‌های مژیک و در جستجوی طلوع را منتشر کرد. تییستو در سال ۱۹۹۸ با دنیس واکوپ ریجرز تهیه‌کننده آشنا شد و از آن زمان تاکنون، این دو همکاری‌های گسترده‌ای با یکدیگر داشته‌اند. نام ریجرز به عنوان تهیه‌کننده، نویسنده، آهنگساز یا تنظیم‌کننده در بسیاری از آثار منتشر شده‌ی تییستو آمده است. در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، تییستو با فِری کورستن برای خلق گروه گوریلا همکاری کرد. ریمیکس سال ۲۰۰۰ او از آهنگ «سکوت» از گروه دلریوم با حضور سارا مک‌لاکلن، او را با مخاطبان اصلی و عام آشنا کرد. در سال ۲۰۰۱، او اولین آلبوم تک‌آهنگ خود را با عنوان در حافظه‌ی من منتشر کرد که چندین آهنگ پرطرفدار بزرگ برایش به ارمغان آورد و باعث آغاز دوران حرفه‌ای‌اش شد. او از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴، برای سه دوره متوالی رتبه‌ی اول را در نظرسنجی محبوبیت ۱۰۰ دی‌جی برتر مجله دی‌جی کسب کرد.

درست پس از انتشار دومین آلبوم استودیویی خود، فقط باش، در سال ۲۰۰۴، وی در جریان بازی‌های المپیک تابستانی، در مراسم افتتاحیه در آتنِ یونان اجرا کرد و به نخستین دی‌جی‌ای تبدیل شد که در صحنه‌ی المپیک به صورت زنده اجرا می‌کند. قطعاتی که او به‌طور ویژه برای المپیک ساخته بود، با هم میکس شدند و در اواخر همان سال در قالب مجموعه‌ی میکسِ «رژه ورزشکاران» منتشر شد. در آوریل ۲۰۰۷، تییستو هم برنامه‌ی رادیویی خود، تییستو کلب لایف را در رادیو ۵۳۸ هلند آغاز کرد و هم سومین آلبوم استودیویی خود یعنی عناصر زندگی را منتشر نمود. این آلبوم هم در جدول آلبوم‌های هلندی و هم در جدول «آلبوم‌های الکترونیک برتر بیلبورد» در ایالات متحده به رتبه‌ی اول رسید و در سال ۲۰۰۸ نامزد دریافت جایزه گرمی شد. تییستو چهارمین آلبوم استودیویی خود، کالیدوسکوپ را در اکتبر ۲۰۰۹ منتشر کرد. تا سال ۲۰۱۲، تییستو موفق به کسب رتبه‌ی سوم در نظرسنجی محبوبیت ۱۰۰ دی‌جی مجله دی‌جی شد و او سبکی را که عمدتاً می‌نوازد، هاوس، الکترو هاوس و پروگرسیو هاوس می‌نامد. او صدای متعادل و جدیدی می‌نوازد که گاهی ژانرهای کمتر شناخته شده‌ای مانند داب‌استپ را نیز نشان می‌دهد. برای ایجاد حس نوستالژی، تییستو هنوز گاهی قطعات ترنس هاوس را نیز در اجراهای خود می‌گنجاند؛ سبکی که او در اوایل دهه ۲۰۰۰ به آن وابستگی پیدا کرد.