ریک دوت‌رو

در کلاس دوم (حدود ۱۹۷۰)، معلم کلاس ریک، خانم ویسینی، او را برای ایفای نقش «پادشاه کدو» در یک نمایش موزیکال که خودش درباره‌ی یک باغ سبزیجات و تأثیرات منفی حشره‌کش DDT بر تمام سبزیجات نوشته بود، انتخاب کرد. همین نمایش موزیکال مدرسه‌ای بود که مسیر همیشگی ریک را به‌عنوان یک بازیگر آغاز کرد...

در تابستان پیش از سال آخر دبیرستان، ریک برای بازی در نقش مرکوتیو در نمایشنامه‌ی «رومئو و ژولیت» اثر ویلیام شکسپیر، توسط یک تئاتر شام در منطقه‌ی پیتسبورگ استخدام شد. او ۱۷ سال داشت، نقش مرکوتیو را بازی می‌کرد که او هم ۱۷ ساله بود، و به‌عنوان یک بازیگر حقوق می‌گرفت! متأسفانه، ریک مجبور شد به مربی فوتبال دبیرستانش بگوید که نمی‌تواند در اولین تمرین بازیابی فصل زیر نور استادیوم در خانه حضور یابد، چون در حال بازی در یک نمایش بود. مربی چندان خوشحال نشد و ریک در سال آخرش روی نیمکت ذخیره نشست؛ البته به استثنای این واقعیت که او تنها کسی بود که می‌توانست توپ فوتبال را به پانتر برگرداند و آن سال آن‌ها خیلی پنت کردند! با وجود تلاش‌های مربی، ریک باز هم در آن سال نشان ورزشی فوتبال را دریافت کرد.

ریک بازیگری در تئاترهای محلی را از ۱۲ سالگی آغاز کرد، سپس برای تحصیل در رشته‌ی اجرای تئاتر به دانشگاه رفت و بازیگری در صحنه‌ی تئاترهای مختلف پنسیلوانیا غربی را شروع کرد. در سال ۲۰۱۷، ریک به‌طور طبیعی وارد عرصه‌ی صنعت فیلم در پیتسبورگ شد.

در سال ۲۰۱۹، ریک برای دومین بار با عشق زندگی‌اش و شریک زندگی‌اش، استفانی سویفت، بازیگری از منطقه‌ی پیتسبورگ، ازدواج کرد. ریک سه فرزند دارد که همه‌ی آن‌ها در حال حاضر در دانشگاه هستند، پس لطفاً او را استخدام کنید!