دیل رابرتسون

دیل رابرتسون بازیگر آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر نقش‌های اصلی‌اش در تلویزیون شناخته می‌شد. او نقش جیم هاردی، بازرس سرگردان را در سریال موفق و پربیننده «قصه‌های ولز فارگو» (محصول شبکه NBC/ABC) و نقش بن کلهون، مالک یک خط راه‌آهن نیمه‌تمام را در سریال «اسب آهنین» (محصول ABC) بازی کرد. او اغلب به‌عنوان قهرمان وسترنی معرفی می‌شد که به‌ظاهر متفکر اما فروتن بود. رابرتسون از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰، چهارمین و آخرین مجری مجموعه آنتولوژی «روزهای دره مرگ» بود.

رابرتسون در بیشتر دوران حرفه‌ای خود در فیلم‌ها و سریال‌های وسترن بازی کرد که در مجموع بیش از شصت عنوان بود. ماندگارترین سریال او، «قصه‌های ولز فارگو» بود که از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱ از شبکه NBC پخش شد و سپس به ABC منتقل شد و در آخرین فصل خود در سال ۱۹۶۲-۱۹۶۱، به یک برنامه یک‌ساعته تبدیل گشت. این سریال در ابتدا توسط نات هولت تهیه‌شده بود؛ کسی که رابرتسون معتقد بود به‌خاطر دادن اولین نقش‌های اصلی‌اش، دین خود را به او دارد. رابرتسون همچنین راوی سریال «قصه‌های ولز فارگو» بود که از طریق آن اغلب نظرات شخصی خود را درباره مسائل مربوط به قانون، اخلاق و عقل سلیم بیان می‌کرد. او در میان هم‌دوران تلویزیونی خود منحصر‌به‌فرد بود؛ وی می‌گفت از اسلحه‌ای که مجبور به حمل آن است متنفر است، اما آن را یک شر لازم یا «ابزار کار» می‌بیند و به تمرین با آن ادامه می‌دهد. مجله تایم در گزارش ۳۰ مارس ۱۹۵۹ خود درباره وسترن‌های تلویزیونی، گزارش داد که قد رابرتسون ۱۸۳ سانتی‌متر، وزنش ۸۱ کیلوگرم و اندامش ۴۲-۳۴-۳۴ است. او گاهی از فیزیک بدنی خود در صحنه‌هایی جهت نمایش اندام ورزشکاری‌اش استفاده می‌کرد، مانند صحنه‌ای در فیلم «بازگشت تگزاسی» (محصول ۱۹۵۲) که در آن او با بدنی ورزیده و عرق‌کرده در حال تعمیر حصار دیده می‌شود.

در سال ۱۹۶۰، رابرتسون به‌عنوان خودش در سریال «نمایش فورد» (محصول NBC) با بازی تنسی ارنی فورد، به عنوان مهمان حضور یافت. در سال ۱۹۶۲، او به‌طریقی مشابه در سریال کمدی و ترکیبی وسترن و کوتاه‌مدت «نمایش روی راجرز و دیل اِونز» (محصول ABC) ظاهر شد. در سال ۱۹۶۳، پس از پایان پنج‌ساله پخش «قصه‌های ولز فارگو»، او نقش اصلی را در اولین فیلم وسترن بلند دوم از آثار ای. سی. لایلز، یعنی «قانون یاولس» بازی کرد.