شلی فابارس

میشل آن ماری «شلی» فابارس (۱۹ ژانویه ۱۹۴۴ – ۲۲ اوت ۲۰۲۶) بازیگر، تهیه‌کننده و خواننده آمریکایی بود. او بیشتر برای نقش‌های تلویزیونی‌اش به‌عنوان مری استون در کمدی موقعیت نمایش «نمایش دونا رید» (۱۹۵۸–۱۹۶۳) و کریستین آرمسترانگ در کمدی موقعیت نمایش «کوچ» (۱۹۸۹–۱۹۹۷) شناخته می‌شود؛ نقش دوم دو بار نامزد دریافت جایزه امی پرایم‌تایم شد.

او به‌عنوان برادرزاده نانتِ فابرای، خواننده و کمدین، از همان ابتدا با فضای دنیای نمایش عجین شد. او از سه سالگی رقص تپ شروع کرد، در دوران دبستان مدل شد و حضورش در برنامه‌های تلویزیونی نظیر «کاپیتان میدنایت» (۱۹۵۴) و «آنی اوکلی» (۱۹۵۴) (که در این یکی نقشی تکرارشونده داشت) آغاز شد. در ۱۲ سالگی، او نخستین حضور حرفه‌ای خود را در فیلم اشک‌آور «هرگز نگو خداحافظ» (۱۹۵۶) با بازی راک هادسن و کورنل بوچرز و در نقش دختر هادسن تجربه کرد و سپس در نقش خواهر کوچک‌تر در فیلم‌های با تم راک اند رول «راک، پرتی بیبی!» (۱۹۵۶) و دنباله آن «عشق تابستانی» (۱۹۵۷) که هر دو با بازی جان ساکسون ساخته شده بودند، ظاهر شد.

درخشش او به‌عنوان بت نوجوان، با نقش بلوغ‌یافته‌اش یعنی شخصیت همیشه پاک‌دامن «مری استون» در نمایش «نمایش دونا رید» (۱۹۵۸) رقم خورد؛ نقشی که او پنج فصل آن را بازی کرد تا پیش از آنکه مسیر بازیگری خود را به سمت فیلم‌های بزرگسالانه‌تر پیش ببرد. شخصیت «مری استون» به‌آرامی از داستان حذف شد، چرا که شخصیت او «برای دانشگاه رفت». در دوران پخش سریال، او و «برادر» تلویزیونی‌اش، پل پیترسن، چنان محبوب شدند که به سرعت به ستاره‌های پاپ تبدیل شدند، هرچند هر دو اعتراف کردند که استعداد آواز خواندن محدودی دارند. در سال ۱۹۶۲، ضبط آهنگ «جانی آنجل» توسط او به رتبه اول جدول هات ۱۰۰ بیلبورد رسید. او در سال ۱۹۶۳ برای دنبال کردن فرصت‌های بازیگری دیگر، نمایش «نمایش دونا رید» را ترک کرد (او به‌صورت دوره‌ای تا پایان سریال در ۱۹۶۶ به آن بازگشت).

پس از آن، دومین آلبوم او با نام «کارهایی که تابستان گذشته انجام دادیم» منتشر شد که شامل دو آهنگ پرطرفدار «جانی مرا دوست دارد» (رتبه ۲۱) و «کارهایی که تابستان گذشته انجام دادیم» (رتبه ۴۶) بود. او در سال ۱۹۶۳ سومین آلبوم خود یعنی «مثلث نوجوانان» را منتشر کرد.

او نقش‌های زنانه اصلی را در فیلم‌های سرگرم‌کننده‌ای نظیر «بر روی موج‌های وحشی سوار شو» (۱۹۶۴) و «دوام بیا!» (۱۹۶۶) بازی کرد که در آن نقش معشوقه پیتر نون (از گروه هرمنز هر میتس) را ایفا می‌کرد و آهنگ «مرا خوشحال کن» را می‌خواند؛ همچنین در سه فیلم از فیلم‌های کمتر مورد تحسین ال‌ویس پرسلی در اواخر دهه ۱۹۶۰، یعنی «دختر خوشحال» (۱۹۶۵)، «اسپین‌اوت» (۱۹۶۶) و «کلم‌بیک» (۱۹۶۷) حضور داشت. او سپس در فیلم «زمانی برای خواندن» (۱۹۶۸) نقش معشوقه هنک ویلیامز جونیور را ایفا کرد.

او در فیلم‌های تلویزیونی نظیر «آهنگ برای برایان» (۱۹۷۱) (در نقش همسر برایان پیکولو در کنار جیمز کان در نقش برایان) و «دو نفر برای پول» (۱۹۷۲) نقش‌های مکمل داشت. بازی او در فیلم «آهنگ برای برایان» نامزدی گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد.

او برای فعالیت‌های خود دو بار نامزد جایزه امی پرایم‌تایم شد و در سال ۱۹۹۴، بنیاد هنرمندان جوان برای نقش مری استون در نمایش «نمایش دونا رید»، جایزه «افتخارات عمر» ستاره کودک سابق را به او اعطا کرد. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ تهیه‌کنندگی جوایز انجمن بازیگران سینما را بر عهده داشت.