اسکات مارلو

اسکات گریگوری مارلو (با نام اصلی رونالد ریچارد دی‌لئو؛ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۲ – ۶ ژانویه ۲۰۰۱) بازیگر آمریکایی فیلم، تئاتر و تلویزیون بود.

مارلو که با نام رونالد دی‌لئو در نیوآرکِ نیوجرسی متولد شد، فرزند امیل و کنستانس سوورینی دی‌لئو بود. او یک خواهر ناتنی به نام کلودیا و دو برادر ناتنی به نام‌های دین و رابرت داشت که به عنوان گیتاریست و نوازنده بیس گروه محبوب گرانج، استون تمپل پایلوتس، شناخته می‌شوند. او اولین حضور تلویزیونی خود را در سال ۱۹۵۱ در سریال «پلیتزر پرایز پلی‌هوس» (۱۹۵۰–۵۲) در قسمت «گروگان» (۸ ژوئن ۱۹۵۱) تجربه کرد.

اولین نقش او در فیلم سینمایی، در تولید سال ۱۹۵۴ فیلم «اتتیلا» بود. دو سال بعد، او در قسمت «در وعده تابستان» از سریال «تئاتر جنرال الکتریک» در نقش جان گودوین بازی کرد. او در قسمت «سایه طولانی» از سریال «تئاتر زین گریِ دیک پاول» به کارگردانی باد بوتیچر، در کنار رونالد ریگان و همسرش نانسی دیویس در نقش جیمی باد ظاهر شد که در ۱۹ ژانویه ۱۹۶۱ پخش شد.

مارلو در مجموعه‌ای از فیلم‌هایی که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ ساخته شدند، از جمله «ساعت سرخ» (۱۹۵۶)، «نژاد ناآرام» (۱۹۵۷)، «شورش در زندان نوجوانان» (۱۹۵۹)، «زیرزمینی‌ها» (۱۹۶۰) و «باد سرد در اوت» (۱۹۶۱)، اغلب نقش جوانان بدرفتار را ایفا می‌کرد.

مارلو از سال ۱۹۵۶ با فیلم «گاندهای جوان»، در تعدادی از فیلم‌های وسترن و برنامه‌های تلویزیونی ظاهر شد. او در دهه ۱۹۶۰ به حضور در سریال‌های درام و ماجراجویی ادامه داد، که اغلب نقش جوانی را ایفا می‌کرد که با قانون مشکل داشت یا تمایلی به انطباق با آداب و رسوم جامعه نداشت. او در سال ۱۹۶۱ دو بار در سریال «هدف: فاسدکنندگان!» از شبکه ای‌بی‌سی در قسمت‌های «قلعه یک مرد» (در نقش تیتو) و «آقای خودشیفته» (در نقش فیل مانزاک) ظاهر شد. در سال ۱۹۶۱، او در قسمت «مجسمه در برف» از سریال «مسیر ۶۶» از شبکه سی‌بی‌اس، در نقش آرماند فونتین، یک قاتل زنجیره‌ای، بازی کرد. او در قسمت «بازگشت» از سریال «آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند» از شبکه سی‌بی‌اس در سال ۱۹۶۱، به عنوان الیوت گری نقش‌آفرینی کرد. او در سریال‌های «تریلر»، «دکتر کیلدر» و «کارآگاه‌ها» نیز ظاهر شد.

مارلو در سن ۶۸ سالگی بر اثر ایست قلبی در لس‌آنجلسِ کالیفرنیا درگذشت. مارلو هرگز ازدواج نکرد.