مارتا ری

مارتا ری (با نام اصلی مارگی رید) که به «دهان‌گنده» ملقب بود، بازیگر کمدین و خواننده آمریکایی بود که در فیلم‌ها و بعدها در تلویزیون نیز فعالیت می‌کرد. او همچنین در نمایش‌های تئاتر، از جمله در برادوی، بازی کرده بود. او در سال ۱۹۶۹ در مراسم جوایز آکادمی، به پاس تلاش‌های داوطلبانه و خدماتش به نیروهای نظامی، برنده جایزه بشردوستانه جین هرسولت شد.

در اوایل دهه ۱۹۳۰، ری خواننده گروه ارکستر پل اش و بوریس موروس بود. او اولین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۳۴ در یک فیلم کوتاه موسیقی به نام «یک شب در نایت کلاب» تجربه کرد. در سال ۱۹۳۶، با استودیوی پارامونت پیکچرز برای ایفای نقش‌های کمدی قرارداد بست و اولین فیلم خود را برای پارامونت ساخت. نخستین فیلم بلند او «ریتم در دامنه» با حضور بینگ کرازبی بود. او یکی از بازیگران اصلی ۳۹ قسمت از برنامه هفتگی رادیویی سی‌بی‌اس اثر آل جالسون، به نام «برنامه لایف‌بوی» که «کافه تروکادرو» نیز نامیده می‌شد، بود. مارتا علاوه بر کمدی، تک‌خوانی‌ها و دوآواهایی را نیز همراه با جالسون اجرا می‌کرد. او طی ربع قرن بعد، با بسیاری از کمدین‌های برجسته زمان خود، از جمله جو ای. براون، باب هوپ، دبلیو. سی. فیلدز، ابوت و کاستلو (در «آن‌ها را در پرواز نگه دارید»)، چارلی چاپلین (در «مسیو وردو») و جیمی دورانته همکاری کرد. او در سال ۱۹۴۲، اندکی پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم، به یوسی‌او پیوست.

او به دلیل اندازه دهانش که نسبت به صورتش بزرگ بود، شناخته می‌شد و لقب «دهان‌گنده» را به دست آورده بود. او بعدها در دهه ۱۹۸۰ در مجموعه‌ای از تبلیغات تلویزیونی برای پاک‌کننده دندان مصنوعی پولیدنت، به این موضوع اشاره کرد: «پس از دهان‌گنده بشنوید: پولیدنت سبز جدید، لکه‌های سخت را پاک می‌کند!» دهان بزرگ او باعث می‌شد نقش‌های سینمایی‌اش به نقش‌های کمدی مکمل محدود شود و اغلب نیز آرایش او به‌گونه‌ای انجام می‌شد که دهانش حتی بزرگ‌تر به نظر برسد. او در انیمیشن دیزنی «مادر گوس هالیوود می‌رود»، در حالی که در کنار جو ای. براون (بازیگر دیگری که به داشتن دهان بزرگ شهرت داشت) می‌رقصید، به صورت کاریکاتور ترسیم شده است. در انیمیشن برادران وارنر، «جنگل پر از کوکو است» (۱۹۳۷)، او به صورت کاریکاتوری از یک الاغ جاز‌خوان که آواز اسکت می‌خواند و «ماوثا بری» نام داشت، نشان داده شد.

او اغلب به‌عنوان مهمان در برنامه‌های دیگر حضور داشت، به‌ویژه برنامه‌هایی که معمولاً هنرمندان مسن را به‌عنوان مهمان دعوت می‌کردند، مانند «کشتی عشق» در شبکه ای‌بی‌سی، و همچنین در برنامه‌های متنوعی از جمله «نمایش روی راجرز و دیل اِوانز» که دوره کوتاهی داشت. او از فصل سوم تا نهم در سریال «آلیس»، در نقش کری شارپلز، با دو یا سه حضور در هر فصل ظاهر شد. او در سریال‌هایی نظیر «او نوشت قتل» در سی‌بی‌اس، و «نمایش اندی ویلیامز» و «مک‌میلان و همسرش» در ان‌بی‌سی، حضور مهمان یا نقش کوتاه داشت. او بار دیگر در دوره شش قسمتی نسخه بازسازی‌شده «مک‌میلان»، در نقش آگاتا جایگزین نانسی واکر شد که سریال را ترک کرده بود. آخرین حضور سینمایی او، نقش یک مسافر بی‌اختیار هواپیما در فیلم فاجعه‌ساز «کونکورد... فرودگاه ۷۹» بود.

او در سال‌های بعدی دوران حرفه‌ای خود، عمدتاً در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، تبلیغات تلویزیونی برای پاک‌کننده دندان مصنوعی پولیدنت ساخت.