مایکل شولتز

شولتز در میلواکی، ویسکانسین، فرزند کاترین فرانسیس (زاده لزلی)، کارگر کارخانه، و لئو شولتز، فروشنده بیمه آمریکایی-آلمانی، متولد شد.

او پس از تحصیلات کارشناسی خود در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون و دانشگاه مارکت، به دانشگاه پرینستون رفت که در سال ۱۹۶۶ اولین نمایشنامه خود را، یعنی اجرای گلستون، کارگردانی کرد. او در سال ۱۹۶۸ به گروه انسمبل نِگرو پیوست که در سال ۱۹۶۹ او را به برادوی رساند. نقطه عطف کار او کارگردانی نمایشنامه «جوان، بااستعداد و سیاه» اثر لورین هنسبری بود که در سال ۱۹۷۲ آن را برای تلویزیون بازسازی کرد.

اولین پروژه‌های سینمایی شولتز ترکیبی از کمدی سبک با نقد اجتماعی عمیق بود (هانی‌بیبی، هانی‌بیبی و کولی های) که با کمدی گروهی کار واش (۱۹۷۶) و مسیر کج به‌کج است؟ (۱۹۷۷) با بازی ریچارد پرایور به اوج رسید.

در سال ۱۹۷۸، شولتز مدیریت فیلم موزیکال گروه موسیقی سرجنت پپر را بر عهده گرفت که تا آن زمان بزرگترین بودجه‌ای بود که به یک کارگردان فیلم آمریکایی-آفریقایی‌تبار سپرده شده بود. با این حال، این پروژه پس از اکران، از نظر تجاری و منتقدان شکست خورد. شولتز در ادامه فیلم‌های برجسته‌ای نظیر جستجوی گنج (۱۹۷۹)، کپی کربن (۱۹۸۱) و بی‌نظم‌ها (۱۹۸۷) را ساخت.

در سال‌های اخیر، شولتز در تلویزیون فعالیت کرده و قسمت‌های آزمایشی سریال‌های سبک‌محوری چون وقایع سال‌های جوانی ایندیانا جونز و حصارهای پکت، و همچنین تعداد زیادی از فیلم‌های ساخته‌شده برای تلویزیون را کارگردانی کرده است.

در سال ۱۹۹۱، شولتز به تالار مشاهیر فیلم‌سازان سیاه راه یافت.