جاک ماهونی

ژاک ژوزف اوماهونی که در دنیای حرفه‌ای با نام جاک ماهونی شناخته می‌شد، بازیگر و بدلکار آمریکایی بود. او در دو سریال وسترن تلویزیونی، رنج رایدر و یانسی درینگر، به ایفای نقش اصلی پرداخت. وی در دو فیلم سینمایی در نقش تارزان ظاهر شد و در چندین تولید دیگر مربوط به تارزان نیز با نقش‌های مختلف همکاری داشت. نام او گاهی به صورت جک اوماهونی یا جاک اوماهونی ذکر می‌شد.

جاک وارد دانشگاه آیوا در شهر آیوا سیتی شد و در شنا و شیرجه‌ای عالی بود، اما با شروع جنگ جهانی دوم، دانشگاه را رها کرد تا به سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده بپیوندد. او به عنوان خلبان، مربی پرواز و خبرنگار جنگی خدمت کرد. پس از ترخیص از سپاه تفنگداران دریایی، ماهونی به لس‌آنجلس نقل مکان کرد و برای مدتی به پرورش اسب پرداخت. با این حال، او خیلی زود بدلکار فیلم شد و به عنوان بدل گرگوری پک، ارول فلین و جان وین ایفای نقش کرد. بیشتر فیلم‌های ماهونی در اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ توسط کلمبیا پیکچرز تولید می‌شد. ماهونی نیز مانند بسیاری از بازیگران قراردادی کلمبیا، در کمدی‌های دو ردیفی این استودیو کار کرد. او از سال ۱۹۴۷، در فیلم‌های تری استوجز شامل اوت وست، اسکوآرهدز آف د راوند تیبل (و بازسازی آن یعنی ناتزی نایتس)، فویلین آراوند و پانچی کاوپنچر، نقش اصلی ایفا کرد.

از سال ۱۹۵۰، مدیریت کلمبیا به او نقش‌های اصلی در سریال‌های ماجراجویانه داد. ماهونی چنان در این مجموعه مشارکت داشت که علاوه بر نقش‌های اصلی، نامش در تیتراژ به عنوان بازیگر برجسته و همچنین نقش‌های مکمل مهم، ابتدا در نقش شخصیت‌های شرور و سپس شخصیت‌های همدل، ظاهر شد. تا سال ۱۹۵۲، کلمبیا او را با نام جک ماهونی معرفی می‌کرد. جین اوتری، ستاره فیلم‌های وسترن که در آن زمان با کلمبیا همکاری می‌کرد، ماهونی را برای ایفای نقش اصلی در یک سریال تلویزیونی استخدام کرد. شرکت فلایینگ اِی پروداکشنز متعلق به اوتری، بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳، ۷۹ قسمت نیم‌ساعته از سریال رنج رایدر را که به صورت پخش همگانی عرضه می‌شد، فیلمبرداری کرد.

برای فصل تلویزیونی ۱۹۵۸، او در سریال تا حدودی وسترن یانسی درینگر در ۳۴ قسمت ایفای نقش کرد که از شبکه سی‌بی‌اس پخش می‌شد. یانسی درینگر یک ماجراجوی نجیب‌زاده بود که پس از جنگ داخلی آمریکا در نیواورلئان، لوییزیانا زندگی می‌کرد. او همراهی از سرخ‌پوستان پانی داشت به نام پاهو کاتچوا («گرگی که در آب می‌ایستد») که حرف نمی‌زد و نقش او را ایکس برندز بازی می‌کرد. پاهو جان درینگر را نجات داده بود و از آن پس مسئول محافظت از زندگی درینگر بود.

در سال ۱۹۶۲، ماهونی با ظاهر شدن در فیلم تارزان می‌رود هند که در لوکیشن‌هایی در هند فیلمبرداری شده بود، به سیزدهمین بازیگری تبدیل شد که نقش تارزان را ایفا کرد. یک سال بعد، او بار دیگر این نقش را در تارزان: سه چالش، که در تایلند فیلمبرداری شده بود، بازی کرد. دیسانتری و تب دنگی در طول فیلمبرداری در جنگل‌های تایلند ماهونی را گرفتار کرد و وزن او به ۱۷۵ پوند کاهش یافت. او برای بازیابی سلامتی خود به یک سال و نیم زمان نیاز داشت. به دلیل مشکلات سلامتی و این واقعیت که تهیه کننده، وینتراب، تصمیم گرفته بود برای این مرد میمون ظاهر جوان‌تری را انتخاب کند، قرارداد او به صورت توافقی فسخ شد. در دهه ۱۹۸۰، ماهونی در سریال‌های تلویزیونی بی. جی. و د بیر و د فال گای به عنوان مهمان ظاهر شد. در سال‌های پایانی عمرش، او مهمان محبوب کنوانسیون‌های فیلم و نمایشگاه‌های امضا بود.

ماهونی در سن ۷۰ سالگی، دو روز پس از تصادف رانندگی در برمرتون واشینگتن، بر اثر دومین سکته مغزی درگذشت. خاکستر او در اقیانوس آرام پراکنده شد.