جیمز نیپیر رابرتسون

جیمز نیپیر رابرتسون که در ولینگتون نیوزلند متولد شده است، فعالیت خود را به عنوان بازیگر تئاتر و تلویزیون آغاز کرد و پیش از آنکه در اوایل دهه بیست زندگی خود چندین فیلم کوتاه بنویسد و کارگردانی کند، اولین فیلم بلند خود به نام من هری جنسن نیست را با بازی ایان مون، ایلونا راجرز و مارشال نیپیر ساخت. فیلم من هری جنسن که به دلیل کارگردانی در بازیگری، حال‌وهوا و دیالوگ‌ها مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، در سال ۲۰۰۹ در سینماهای نیوزلند اکران شد و در جوایز فیلم نیوزلند ۲۰۰۹ نامزد بهترین فیلم شد؛ روزنامه دامینین پست آن را «اولین فیلم هیجانی ساخته نیوزلند در سال‌های اخیر است که واقعاً شایسته این نام است» نامیده است.

شیفتگی نیپیر رابرتسون به شخصیت‌های ناتوان و از خود بیگانه و سرگشتگی اجتماعی، زیربنای تنش دراماتیک فیلم بود؛ تمی که او در فیلم بعدی خود، اسب سیاه، با بازی کلیف کرتیس و جیمز رولستون، که بر اساس داستان واقعی زندگی جنسی پوتی‌نی، بازیکن شطرنج مبتلا به اختلال دوقطبی ساخته شده، به کاوش در آن ادامه داد. نیپیر رابرتسون که خود از مدت‌ها پیش اهل شطرنج است، در حین مطالعه‌ی دشواری‌های جنسی پوتی‌نی با بیماری روانی و کار بر روی فیلم‌نامه، صدها بازی شطرنج با او انجام داد.

نیپیر رابرتسون در حال حاضر مشغول نویسندگی و کارگردانی مینی‌سریال استرالیایی رامپِر استامپر (تولید رودشو)، مینی‌سریال نیوزلندی پنترز (فیلم فور نایتس) و فیلم‌های سینمایی سمفونی هفتم و بالرینا (هر دو تولید آنونیموس کانتنت) است.

نماینده او در لس‌آنجلس، آنونیموس کانتنت است.