گوین ریچاردز

گوین ریچاردز پس از گذراندن دوره آموزشی در بریستول اولد ویک، در لیورپول اِوری‌من و سپس با جان مک‌گراث، نمایشنامه‌نویس رادیکال، در گروه ۷:۸۴ کار کرد. او با پیوستن به کن کمپبل رودشو در اوایل دهه ۷۰، تجربه اجرا در فضای باز، در کاه‌ها و کلوپ‌ها را کسب کرد. یک تور پردرآمد در آلمان، امنیت مالی لازم را برای او و گروهی از همکارانش فراهم کرد تا شرکت رودشو بلت اَند برِیس را که با همکاری اوژن گیزلی، مارسل استاینر و جنی بارنت تأسیس شده بود، راه‌اندازی کنند. رودشوهای سیاسی چپ‌گرا و موسیقی آن‌ها در جلسات اتحادیه‌های کارگری، کلوپ‌های کارگری، دانشکده‌ها و مدرسه‌ها و همچنین تئاترهای سنتی و مراکز هنری اجرا می‌شد. ریچاردز مدیر هنری، نویسنده و اجراکننده این گروه جمعی بود که از آثار آلن دوسر در اِوری‌من و کن کمپبل و جان مک‌گراث از گروه تئاتری ۷:۸۴ الهام گرفته بود. ریچاردز در گروه ۷:۸۴ همچنین کارگردانی «میراث بالیگویمبین» اثر آردن/دارسی و «مَن فرایدی» اثر آدریان میچل را بر عهده داشت و با ریچارد ایر و تروور گریفیتس همکاری کرد. بسیاری از اعضای بلت اَند برِیس در یک یا چند مورد از آن گروه‌ها کار کرده بودند و در طول ۱۲ سال فعالیت سیار این گروه، برخی از اعضای آن گروه‌های دیگری مانند مونسترس ریجیمت را تشکیل دادند. جان فیسک، مدیر موسیقی بلت اَند برِیس، و پل کسل گروه خود را در سوئد تأسیس کردند که هنوز هم فعالیت می‌کنند. بلت اَند برِیس همچنین در تولیدات مشترک با گروه ۷:۸۴ و گروه کستِ رولند مولدون همکاری داشت. از دیگر حاضران در سال‌های اولیه می‌توان به شین کاناتون، سیلورستر مک‌کوی، واری سیلوس‌تر، اندی اندروز، گیلیان هانا، دیوید برادفورد، درک تامپسون، جیم کارتر و کولم میانئی اشاره کرد. ریچاردز علاوه بر نوشتن فیلمنامه‌های اصلی برای این گروه، نمایشنامه‌های سیاسی دیگر را نیز کارگردانی و اقتباس کرد که مشهورترین آن‌ها «مرگ تصادفی یک آنارشیست» اثر داریو فو بود؛ این اثر که بر اساس ترجمه گیلیان هانا بود، پس از یک تور گسترده با بازی آلفرد مولینا، به مدت دو سال در وست اِند اجرا شد. او همچنین نظارت بر تولید نسخه استیو گوچ از نمایشنامه «مادر» اثر برشت را بر عهده داشت که توسط پل هلیِر کارگردانی شد و به آغاز فعالیت حرفه‌ای مگی استید کمک کرد. در دهه‌های ۸۰ و ۹۰، ریچاردز بازیگر موفق تلویزیون و سینما بود (او بار دیگر با تروور گریفیتس در «اوی فور انگلند» محصول سنتِرال تی‌وی و با پائولا میلن در سریال «رانندگی جاه‌طلبانه» محصول بی‌بی‌سی همکاری کرد). ریچاردز با کمک پائولا میلن و دیگر اعضای سابق بلت اَند برِیس، در سال ۱۹۸۴ در اوج اعتصاب معدنچیان، برنامه‌ی «شبی برای اروپای عاری از سلاح هسته‌ای» را برای حزب کارگر در وِمبلی آرنا تولید کرد. او در دهه ۹۰ همچنین با جک شپرد در «کومیک کاتس»، گریف ریس جونز در «کیمیاگر» و ریچارد اسپارکس در «مارمولک زرشکی» همکاری کرد. او ترجیح می‌دهد کارهای خود را در سریال‌های «آلو آلو» و «ایست اِندرز» متعلق به بی‌بی‌سی فراموش کند. اخیراً، او با تامارا هنری، یک گروه تئاتری در نیوزلند به نام تئاتِر ساوت تأسیس کرد که تولید جوانانه‌اش برای خیریه «وار چایلد» (کودک سرباز)، چندین جایزه دریافت کرد. کتاب شعر اخیر او با عنوان «۲۰۰ هفته» در سال ۲۰۱۵ توسط موسول پرس در شمال لندن منتشر شد.