گیلبرت رولان

گیلبرت رولان (با نام اصلی لوئیس آنتونیو داماسو د آلونسو؛ زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۰۵ – ۱۵ مه ۱۹۹۴) بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی متولد مکزیک بود که فعالیت حرفه‌ای او هفت دهه، از دهه ۱۹۲۰ تا دهه ۱۹۸۰ را در بر گرفت. او دو بار در سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۶۴ نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد و در سال ۱۹۶۰ نامش در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود ثبت گردید.

رولان در سیوداد خوآرس، چیهواخوا، مکزیک متولد شد. هنگامی که پانچو ویلا کنترل شهرشان را به دست گرفت، رولان و خانواده‌اش به ایالات متحده فرار کردند. او در تگزاس زندگی کرد تا اینکه در چهارده سالگی با سوار شدن به یک قطار باری، راهی هالیوود شد. او نام هنری خود را از ترکیب نام بازیگران محبوبش، جان گیلبرت و روت رولان، انتخاب کرد. او اغلب در نقش کلیشه‌ای عاشق لاتین انتخاب می‌شد.

اولین قرارداد سینمایی رولان با پارامونت بود. نخستین نقش مهم او در کمدی دانشجویی عصر پلاستیک (۱۹۲۵) در کنار کلارا بو بود که بعدها با او نامزد شد. در سال ۱۹۶۲، او نقش آرماند در فیلم کامیل را در مقابل نورما تالمج بازی کرد که با او رابطه عاشقانه داشت و آن‌ها در چندین اثر با هم هم‌بازی شدند. با ظهور فیلم‌های ناطق، رولان مکرراً در اقتباس‌های اسپانیایی‌زبان از فیلم‌های آمریکایی در نقش‌های اصلی عاشقانه ظاهر شد. رولان در طول جنگ جهانی دوم در نیروی هوایی ارتش ایالات متحده خدمت کرد.

از دهه ۱۹۴۰، منتقدان شروع به توجه به بازی او کردند و او برای نقش‌های مکمل خود در فیلم‌های ما غریبه بودیم (۱۹۴۹) ساخته جان هیوستون، بد و زیبا (۱۹۵۲)، خلیج تندر (۱۹۵۳) و پاییز وایومینگ (۱۹۶۴) مورد تحسین قرار گرفت. او همچنین در اواسط دهه ۱۹۴۰ در مجموعه‌ای از فیلم‌ها در نقش شخصیت محبوب سیسکو کید ظاهر شد. او نقش هوگو، دوست لاادری‌گرِ سه کودک چوپان را در معجزه بانوی ما فاطمه بازی کرد. در سال ۱۹۵۳، رولان نقش مایک پتراکیس، غواص اسفنج‌گیر یونانی-آمریکایی را در فیلم حماسی زیر صخره ۱۲ مایلی بازی کرد. آخرین حضور سینمایی او در فیلم وسترن بارباروسا (۱۹۸۲) بود.

رولان در سال ۱۹۴۱ با کنستانس بنت، بازیگر سینما، ازدواج کرد. آن‌ها تا سال ۱۹۴۶ با هم زندگی کردند و دو دختر داشتند. دومین ازدواج او با گویرمینا کانتو در سال ۱۹۵۴، تا مرگ او یعنی ۴۰ سال بعد ادامه یافت.

گیلبرت رولان در سال ۱۹۹۴ در سن ۸۸ سالگی بر اثر سرطان در بورلی هیلز، کالیفرنیا درگذشت.