جوزف اچ. لوئیس

جوزف اچ. لوئیس (۶ آوریل ۱۹۰۷ – ۳۰ اوت ۲۰۰۰)، کارگردان آمریکایی فیلم‌های تیپ B بود.

اگرچه او در اوایل دهه ۱۹۴۰ در فیلم‌های ترسناک با بلا لوگوسی (شبح نامرئی) و لایونل اتویل همکاری کرد، اما بیشتر برای آثارش در ژانر فیلم نوآر در اواخر دهه ۴۰ و دهه ۱۹۵۰ شناخته می‌شود. تحسین‌شده‌ترین اثر بلند او، دیوانگی اسلحه (۱۹۴۹)، یک عاشقانه تاریک درباره وسواس نسبت به اسلحه است که به دلیل استفاده از فیلم‌برداری در لوکیشن‌های واقعی شهرت دارد.

در آغاز دوران حرفه‌ای او (۱۹۳۷–۱۹۴۰)، زمانی که لوئیس مصروف کارگردانی وسترن‌های کم‌هزینه بود، به دلیل تمایلش به استفاده از چرخ‌های واگن برای ساخت ترکیب‌بندی‌های بصری جذاب در قاب تصویر، لقب تحقیرآمیز «جو چرخ‌واگن» را از سوی تدوینگران استودیو گرفت.

ترکیب‌بندی‌های نامتعارف و چشم‌گیر لوئیس به تولیدات کم‌هزینه، سبک و ارزش می‌بخشید. فیلم موزیکال او با نام مرد منسترال (۱۹۴۴) با بازی بنی فیلدز، احتمالاً بهترین فیلمی است که تاکنون توسط استودیو پی‌آرسی پیکچرز با بودجه کم ساخته شده است. فعالان این صنعت متوجه این موضوع شدند و باعث شدند کلمبیا پیکچرز لوئیس را برای کارگردانی سکانس‌های موزیکال فیلم پرفروش موزیکال داستان جالسون استخدام کند.

در اواخر دوران حرفه‌ای، لوئیس در تلویزیون کار کرد و عمدتاً سریال‌های وسترن کارگردانی کرد: تفنگدار، بونانزا، دره بزرگ، دود اسلحه و قسمت آزمایشی برندد.