رافائل سدیک

رافائل سدیک (با نام اصلی چارلز ری ویگینز؛ زاده ۱۴ مه ۱۹۶۶) خواننده، ترانه‌سرا، نوازنده چندساز و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است. او به عنوان خواننده و نوازنده باس گروه آر‌اند‌بی تونی! تونی! تونی! که در سال ۱۹۸۶ به همراه برادرش دی‌وین و پسرعمویش تیموتی کریستین رایلی تشکیل داد، به شهرت رسید. در ابتدا، این گروه به شوخی با نام «تونی، تونی، تونی» فعالیت می‌کرد، تا اینکه متوجه شدند این نام «طنین خوبی دارد». او در کنار فعالیت‌های گروهی و دوران تک‌روی خود، آهنگ‌هایی را برای هنرمندان دیگر سبک آر‌اند‌بی از جمله اریکا بادو، دی‌آنجلو، جیل اسکات، استیوی واندر، بیونسه، توتال، ارث، ویند و فایر، جاس استون، تی‌ال‌سی، ان ووگ، کلیس، مری جی بلایج، لِدیسی، ویتنی هیوستن، سولانج نولز و جان لجند تولید و ترانه نویسی کرده است.

سدیک پس از تورهای موسیقی با پرنس، شیلا ای. و شینا ایستون در نقش نوازنده باس در اواسط دهه ۱۹۸۰، یکی از بنیان‌گذاران گروه تونی! تونی! تونی! بود. او پیش از توقف نامعلوم فعالیت گروه، چهار آلبوم «هو!» (۱۹۸۸)، «رِویوال» (۱۹۹۰)، «پسرهای روح» (۱۹۹۳) و «خانه موسیقی» (۱۹۹۶) را با این گروه منتشر کرد. سدیک پیش از آلبوم خانه موسیقی، اولین تک‌آهنگ انفرادی خود یعنی «از تو می‌خواهم» را در سال ۱۹۹۵ برای موسیقی متن فیلم یادگیری برتر ساخته‌ی جان سینگلتون منتشر کرد. او واحد تولید موسیقی «آُمه» را (به همراه دی‌آنجلو، کیوتیپ، علی شهید محمد و جی دی دیلا) تشکیل داد. آهنگ «از تو می‌خواهم» در فهرست ۲۰ آهنگ برتر بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت و باعث شد او برای مدتی کوتاه به عنوان یک هنرمند انفرادی با یونیورسال رکوردز که اکنون دیگر وجود ندارد، قرارداد ببندد. او در سال ۱۹۹۹، سوپرگروه لوسی پرل را با خواننده‌ای به نام دان رابینسون و هم‌گروهی خود در آمه، یعنی علی شهید محمد، تشکیل داد؛ اولین آلبوم خودنام گروه (۲۰۰۰) با تک‌آهنگ «امشب برقص» که در ۴۰ آهنگ برتر هات ۱۰۰ قرار گرفت، همراه بود و این تنها پروژه آن‌ها پیش از انحلال گروه در سال ۲۰۰۱ بود.

سدیک از آن زمان تاکنون پنج آلبوم انفرادی منتشر کرده است، از جمله آلبوم‌های تحسین‌شده‌ی اینستنت وینتیج (۲۰۰۲) و رِی رِی (۲۰۰۴)، و همچنین آلبوم‌های سبک رترو وال استایلِ دِ وی آی سی ایت (۲۰۰۸) و استون رولین (۲۰۱۱). آلبوم جیمی لی با صدای مدرن که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، تحسین‌های بیشتری را برای سدیک به ارمغان آورد.

رابرت کریستگاو، منتقد موسیقی، سدیک را «برترین هنرمند آر‌اند‌بی دهه ۹۰» نامیده است. سدیک از میان ۲۲ نامزدی، سه جایزه گرمی برای فعالیت‌های ترانه‌نویسی خود و همچنین یک نامزدی اسکار، دو نامزدی گلدن گلد و یک نامزدی پرایم‌تایم اِمی دریافت کرده است. سدیک در خارج از حوزه موسیقی نیز در سال ۲۰۰۷، شرکت توسعه‌دهنده مستقل بازی‌های ویدئویی ایل‌فانیک را بنیان‌گذاری کرد که آثاری همچون جمعه سیزدهم: بازی (۲۰۱۷)، پرتور: شکارگاه‌ها (۲۰۲۰) و جن‌گیرها: ارواح رها شده (۲۰۲۲) را در میان آثار دیگر توسعه داده است.