Damián García

دامیان گارسیا فیلم‌بردار مکزیکی‌زاد است که در سال ۱۹۷۹ در مکزیکوسیتی به دنیا آمد. او در محاصره‌ی فیلم‌سازی بزرگ شد — پدر و عموی او در این صنعت کار می‌کردند — و در سنین پایین تصمیم گرفت فیلم‌برداری را دنبال کند. او در مرکز آموزش سینمایی (CCC) در مکزیک تحصیل کرد و بعدها در مدرسه‌ی ESCAC در بارسلونا در رشته‌ی مدیر فیلم‌برداری متخصص شد.

فیلم‌شناسی گارسیا شامل چندین اثر تحسین‌شده است. او با فیلم «گوروز» (۲۰۱۴) به کارگردانی آلونزو روئیزپالاسیوس، روح خودجوش و جوانانه‌ی فیلم را در تصاویر سیاه و سفید خیره‌کننده ثبت کرد و برای این اثر برنده جایزه‌ی آریل نقره‌ای بهترین فیلم‌برداری و جایزه‌ی هیئت داوران جشنواره فیلم تریبکا برای بهترین فیلم‌برداری شد. کار او در فیلم «دیگر اینجا نیستم» (۲۰۱۹) به کارگردانی فرناندو فریاس د لا پارا، آریل نقره‌ای دیگری برای او به ارمغان آورد که به دلیل تصویرپردازی بافت‌دار و رنگ‌دار از جنبش خرده‌فرهنگی مونتره ای مورد تقدیر قرار گرفت. او همچنین فیلم‌های «بیابان» (۲۰۱۵) به کارگردانی یوناس کوآرون، «موزه» (۲۰۱۸)، «آقای خوک» (۲۰۱۶)، «زندگی زودرس و کوتاه سابینا ریواس» (۲۰۱۲)، «پاستورلا» (۲۰۱۱)، «چیکوگراند» (۲۰۱۰)، «جهنم» (۲۰۱۰) و «بیشتر از هر چیز در دنیا» (۲۰۰۶) را فیلم‌برداری کرده است که همگی نامزدی جایزه‌ی آریل را برای او به همراه داشتند. فعالیت تلویزیونی او شامل سریال «جنگ ستارگان: آندور» (۲۰۲۲) است که برای قسمت «جاده ریکس» نامزد جایزه‌ی امی پرایم‌تایم شد.

گارسیا در مصاحبه‌ها، سبک خود را سبکی توصیف کرده است که از تحمیل یک امضای ثابت پرهیز می‌کند. در عوض، او زبان بصری خود را با نیازهای عاطفی و موضوعی هر پروژه تطبیق می‌دهد و اغلب نور طبیعی و دوربینِ بی‌تداخل را ترجیح می‌دهد. نمونه‌ای از این رویکرد را می‌توان در «آقای خوک» (۲۰۱۶) مشاهده کرد، جایی که او عمدتاً به نور موجود تکیه کرد، حتی در صحنه‌های محدود مانند سکانس‌های فیلم‌برداری شده در داخل یک مینی‌ون. فلسفه‌ی همکاری او بر حمایت از چشم‌انداز کارگردان تأکید دارد تا اینکه بخواهد دیدگاه خود را در اولویت قرار دهد.

آثار گارسیا به طور گسترده مورد تقدیر قرار گرفته‌اند. جوایز و نامزدی‌های او شامل بردن آریل نقره‌ای برای «گوروز» (۲۰۱۴) و «دیگر اینجا نیستم» (۲۰۱۹)، و نامزدی برای «منتظر نیستم کسی باورم کند» (۲۰۲۳)، «موزه» (۲۰۱۸)، «بیابان» (۲۰۱۵)، «آقای خوک» (۲۰۱۶)، «زندگی زودرس و کوتاه سابینا ریواس» (۲۰۱۲)، «پاستورلا» (۲۰۱۱)، «چیکوگراند» (۲۰۱۰)، «جهنم» (۲۰۱۰) و «بیشتر از هر چیز در دنیا» (۲۰۰۶) است. او جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری را برای «چیکوگراند» (۲۰۱۰) در جشنواره فیلم هاوانا کسب کرد، نامزدی الهه‌ی نقره‌ای از سوی روزنامه‌نگاران سینمای مکزیک را برای «بیابان» (۲۰۱۵) و «زندگی زودرس و کوتاه سابینا ریواس» (۲۰۱۲) دریافت کرد، برای «موزه» (۲۰۱۸) نامزد جایزه‌ی پرمیو فینیکس شد و برای «دیگر اینجا نیستم» (۲۰۱۹) نامزد جایزه‌ی LEJA شد.