گوین میلار

گوین میلار (۱۱ ژانویه ۱۹۳۸ – ۲۰ آوریل ۲۰۲۲) کارگردان، منتقد و مجری تلویزیونی اسکاتلندی بود. میلار در کلاایدبنک، نزدیکی گلاسگو، فرزند تام میلار و همسرش ریتا (زاده آزبورن) متولد شد. زمانی که او نه‌ساله بود، خانواده‌اش به میدلندز نقل‌مکان کردند و او در مدرسه کینگ ادوارد در بیرمنگام تحصیل کرد. او خدمت سربازی خود را در نیروی هوایی سلطنتی انجام داد و سپس از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ در کرایست چرچِ آکسفورد در رشته ادبیات انگلیسی تحصیل کرد. میلار دوره تحصیلات تکمیلی فیلم را در مدرسه هنرهای زیبای اسلاید در لندن گذراند.

میلار از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۴ منتقد فیلم برای نشریه دِ لیسنر بود. او همچنین در سایت اند ساوند و لندن ریویو آو بوکس همکاری داشت. او بخش جدیدی را برای ویرایش سال ۱۹۶۸ کتاب تکنیک تدوین فیلم نوشته کارل رایز نوشت. او در تلویزیون، از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ نویسنده، تهیه‌کننده و مجری برنامه آرنا سینما برای بی‌بی‌سی بود و مستندهای سینمایی و هنرهای تجسمی متعدد دیگری را نویسندگی و اجرا کرد.

در سال ۱۹۸۰، او فیلم کریم این مای کافی ساخته دنیس پاتر را برای لندن ویکند تلویژن کارگردانی کرد که نامزد دریافت جایزه بفتا شد. نخستین فیلم بلند او در مقام کارگردان، دریم‌چایلد محصول سال ۱۹۸۵ بود. او بعدها در سال ۱۹۹۳ با ریک مک‌کالوم، تهیه‌کننده دریم‌چایلد، در قسمت پکینگ، مارس ۱۹۱۰، بخشی از مجموعه تلویزیونی خاطرات ایندیانا جونز جوان ساخته جورج لوکاس، همکاری کرد. این قسمت بعدها برای اینکه بخشی از جِرنی آو ردیانس باشد، بازتدوین شد؛ زمانی که این مجموعه در نسخه دی‌وی‌دی خود به ماجراهای ایندیانا جونز جوان تغییر نام داد. فیلم تلویزیونی پت و مارگارت محصول ۱۹۹۴ او با بازی ویکتوریا وود، بار دیگر نامزد دریافت جایزه بفتا شد و فیلم خانم خانه‌دار، ۴۹ (۲۰۰۶) که همکاری بعدی او با وود بود، برنده جایزه سال ۲۰۰۷ شد.

میلار در ۲۰ آوریل ۲۰۲۲ در سن ۸۴ سالگی بر اثر تومور مغزی درگذشت. از بازماندگان او پنج فرزند و شش نوه است.