سیدنی لومت

سیدنی لامت (۲۵ ژوئن ۱۹۲۴ – ۹ آوریل ۲۰۱۱)، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده آمریکایی بود که بیش از ۵۰ فیلم در کارنامه خود دارد. او برای فیلم‌های ۱۲ مرد خشمگین (۱۹۵۷)، بعدازظهر چله تابستان (۱۹۷۵)، شبکه (۱۹۷۶) و حکم (۱۹۸۲) نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی شد. او جایزه اسکار انفرادی دریافت نکرد، هرچند جایزه افتخاری آکادمی را از آن خود کرد و ۱۴ فیلم او نامزد اسکار در بخش‌های مختلف شدند؛ از جمله فیلم شبکه که ۱۰ بار نامزد شد و ۴ جایزه برد.

دانشنامه هالیوود بیان می‌کند که لامت یکی از پرکارترین کارگردانان دوران مدرن بود و از زمان اولین تجربه کارگردانی‌اش در سال ۱۹۵۷، به‌طور میانگین سالانه بیش از یک فیلم ساخته است. شبکه فیلم‌های کلاسیک تانر، او را به‌خاطر «کارگردانی قدرتمند از بازیگران»، «روایت پرانرژی» و «رئالیسم اجتماعی» در بهترین آثارش ستایش کرده است. راجر ایبرت، منتقد فیلم، او را «یکی از بهترین صنعتگران و گرم‌ترین انسان‌دوستان در میان تمام کارگردانان سینما» توصیف کرد. لامت همچنین به‌عنوان «کارگردانِ بازیگران» شناخته می‌شد، چرا که در طول دوران حرفه‌ای خود با بهترین‌های این حوزه همکاری داشت، شاید حتی بیش از «هر کارگردان دیگری».

لامت فعالیت خود را به‌عنوان کارگردان آف-برادوی آغاز کرد و سپس به کارگردان بسیار کارآمد تلویزیون تبدیل شد. اولین فیلم او نمونه‌ای از بهترین آثارش بود: یک «فیلم مسئله‌محور» با بازی خوب، فیلمنامه‌ای منسجم و عمیقاً تأمل‌شده، یعنی ۱۲ مرد خشمگین (۱۹۵۷). از آن نقطه به بعد، لامت انرژی خود را میان دیگر فیلم‌های مسئله‌محور آرمان‌گرایانه، اقتباس‌های ادبی از نمایشنامه‌ها و رمان‌ها، فیلم‌های پرزرق‌وبرق و استایلیست، کمدی‌های سیاه نیویورکی و درام‌های جنایی رئالیستی از جمله سرپیکو و شاهزاده شهر تقسیم کرد. او در نتیجه کارگردانی ۱۲ مرد خشمگین، مسئول رهبری اولین موج کارگردانانی بود که انتقال موفقی از تلویزیون به سینما داشتند. در سال ۲۰۰۵، لامت برای «خدمات درخشانش به نویسندگان، بازیگران و هنر فیلم سینمایی»، جایزه اسکار دستاورد عمر را دریافت کرد. دو سال بعد، او دوران حرفه‌ای خود را با درام تحسین‌شده پیش از آنکه شیطان بفهمد مرده‌ای (۲۰۰۷) به پایان رساند.