ویوین سگال

ویوین سونیا سگال (۱۹ آوریل ۱۸۹۷ - ۲۹ دسامبر ۱۹۹۲) بازیگر و خواننده آمریکایی بود.

سگال در ۱۹ آوریل ۱۸۹۷ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا زاده شد. او بیش از هر چیز برای خلق نقش ورا سیمپسون در نمایش پال جوی اثر ریچارد راجرز و لورنز هارت شناخته می‌شود و آهنگ «مسحور، آشفته و سرگشته» را معرفی کرد. نمایش پال جوی در ۲۵ دسامبر ۱۹۴۰ در تئاتر اِتل باری‌مور با گروهی از بازیگران از جمله جین کلی و جون هاوک روی صحنه رفت. او همچنین در بازاجرای نمایش یک یانکی اهل کنتیکت اثر راجرز و هارت در سال ۱۹۴۲، نقش مورگان لوفِی را ایفا کرد. یکی از آخرین آهنگ‌های لورنز هارت، یعنی «برای زنده نگه داشتن عشقم»، مخصوص او در این نمایش نوشته شد.

از آنجا که تولید سال ۱۹۴۰ ضبط نشده بود، در سال ۱۹۵۰ گروهی از بازیگران استودیویی برای ضبط این اثر موزیکال گرد هم آمدند. در سال ۲۰۰۳، این ضبط توسط کلمبیا برادوی مسترورکس بازانتشار شد؛ اثری که شامل آهنگ‌های راجرز و هارت نظیر «من می‌توانم کتابی بنویسم»، «مسحور، آشفته و سرگشته»، «زیپ» و «او را ببر» و همچنین دو قطعه اضافی بود: خواندن «من می‌توانم کتابی بنویسم» توسط لنگ (از برنامه تلویزیونی بارانی از ستارگان شبکه سی‌بی‌اس) و سگال که در برنامه رادیویی استیج استراکک شبکه سی‌بی‌اس با مصاحبه مایک والاس، وعده هارت برای نوشتن نمایشنامه‌ای برای او را یادآوری می‌کند و سپس آهنگ «مسحور، آشفته و سرگشته» را می‌خواند. او همچنین در سال ۱۹۳۴ در برنامه رادیویی آکوردیانا در شبکه سی‌بی‌اس اجرا می‌کرد. او پس از حضور مهمان در پری میسون در نقش پولین تورسن در قسمت «پرونده تاج تساری»، در سال ۱۹۶۶ از بازیگری بازنشسته شد.

ازدواج اول سگال با بازیگر، رابرت ایمز، به طلاق انجامید. او سپس با هابل رابینسون، مدیر تلویزیونی، ازدواج کرد.

او در ۲۹ دسامبر ۱۹۹۲ در سن ۹۵ سالگی بر اثر نارسایی قلبی در بورلی هیلز، کالیفرنیا درگذشت. او در قبرستان پارک یادمان وست‌وود ویلیج در لس‌آنجلس به خاک سپرده شد.