جان چیور

جان ویلیام چیور (۲۷ مه ۱۹۱۲ – ۱۸ ژوئن ۱۹۸۲) رمان‌نویس و نویسنده داستان کوتاه آمریکایی بود. او گاهی «چخوف حومه شهرها» نامیده می‌شود. داستان‌های او عمدتاً در بخش آپر ایست ساید منهتن، حومه شهر وستچستر، روستاهای قدیمی نیوانگلند بر اساس شهرهای مختلف ساحل جنوبی اطراف کوئینسی در ماساچوست (محل تولد او) و ایتالیا، به‌ویژه رم، روایت می‌شوند. او «امروزه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نویسندگان داستان کوتاه قرن بیستم شناخته می‌شود.» اگرچه چیور شاید بیش از هر چیز برای داستان‌های کوتاه‌اش (از جمله «رادیوی عظیم»، «خداحافظ برادرم»، «پنج‌سارده»، «شوهر روستایی» و «شناگر») شناخته شود، اما او چهار رمان نیز نوشت که شامل «وقایع‌نگاری واسپات» (جایزه ملی کتاب، ۱۹۵۸)، «رسوایی واسپات» (مدال ویلیام دین هولز، ۱۹۶۵)، «پارک گلوله‌ها» (۱۹۶۹)، «فالکنر» (۱۹۷۷) و یک داستان کوتاه بلند به نام «اوه، چه بهشتی به نظر می‌رسد» (۱۹۸۲) است.