نیکیتا میخالکوف

نیکیتا سرگئیویچ میخالکوف (زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۴۵، مسکو) فیلمساز، بازیگر و رئیس اتحادیه فیلمبرداری روسیه است. میخالکوف سه بار برنده جایزه دولتی فدراسیون روسیه (۱۹۹۳، ۱۹۹۵، ۱۹۹۹) شده و نشان کامل نشان «برای شایستگی در خدمت وطن» را در اختیار دارد.

نیکیتا میخالکوف برنده شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز (۱۹۹۱) شد و برای فیلم نزدیک به ایدن (۱۹۹۳) در بخش بهترین فیلم بین‌المللی نامزد جایزه اسکار شد. او برای فیلم سوخته توسط خورشید (۱۹۹۵) برنده جایزه اسکار در بخش بهترین فیلم خارجی و جایزه گرند پری جشنواره فیلم کن (۱۹۹۴) شد. میخالکوف برای خدماتش به سینما، شیر ویژه جشنواره فیلم ونیز (۲۰۰۷) را دریافت کرد و برای فیلم ۱۲ (۲۰۰۷) نامزد جایزه اسکار شد.

میخالکوف در مسکو و در خانواده اصیل و برجسته میخالکوف متولد شد. جد بزرگ او فرماندار امپراتوری یاروسلاول بود که مادرش شاهزاده‌ای از خاندان گولیتسین بود. پدر نیکیتا، سرگئی میخالکوف، بیشتر به عنوان نویسنده ادبیات کودک شناخته می‌شد، اگرچه او در طول حدود ۶۰ سال، سه بار ترانه‌های سرود ملی کشورش را نوشته است؛ دو مجموعه از ترانه‌هایی که برای سرود ملی اتحاد جماهیر شوروی استفاده شد و ترانه فعلی سرود ملی روسیه. مادر میخالکوف، ناتالیا کنچالوفسکایا شاعر، دختر هنرمند آوانگارد پئوتر کنچالوف و نوه نقاش برجسته دیگر، واسیلی سوریکوف بود. برادر بزرگتر نیکیتا، فیلمساز آندری کنچالوف است که عمدتاً به دلیل همکاری با آندری تارکوفسکی و فیلم‌های اکشن هالیوودی خودش مانند قطار فراری و تانگو و کش شناخته می‌شود.