سوتلانا خریتونووا

بازیگری بذله‌گو که یکی از پرکارترین بازیگران در دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ بود. او در مدرسه تئاتر ماسکو (۱۹۵۴) فارغ‌التحصیل شد. او همچنین دوره‌های کارگردانی تلویزیونی عالی در تلویزیون مرکزی (۱۹۶۶) و دپارتمان کارگردانی وی‌جی‌آی‌کی (۱۹۷۱) را به پایان رساند. او از سال ۱۹۵۵ در سینما فعالیت دارد. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۹ بازیگر تئاتر آکادمیک طنز مسکو بود، از سال ۱۹۶۹ کارگردان تلویزیون شد و از سال ۱۹۷۱ دستیار کارگردان تی‌او اسکرین بود. او نقش‌های اصلی را بازی نمی‌کرد. نقش‌های مکمل حوزه فعالیت خریتونووا شدند؛ مانند رفقای قهرمانان داستان، دختران کارگاه ساختمانی، کشاورزان تنومند جمعی و غیره. بازیگر عاشق این نقش‌ها بود. او در هر یک از آن‌ها انسانی با سرنوشتی خاص می‌دید. با آن‌ها همدردی می‌کرد و با آن‌ها احساس نزدیکی داشت، اما می‌توانست بخندد تا شخصیت نقش را به سمت گروتسک ببرد. سوتلانا خریتونووا با بازی خیره‌کننده در فیلم «لک‌لک‌ها پرواز می‌کنند»، بلافاصله توجه‌ها را به خود جلب کرد. ایرینا بوروزدینای جدی و «سرد»، در تمام دنیا تجسم دختر روشنفکر شوروی شد. و ناگهان، نقش بعدی او، پیرزن تکلا در «شب‌های سفید» بر اساس داستان داستایوفسکی بود. و در ادامه، کلاوا، آن احمق خیالباف در کمدی «دختری بدون آدرس»، لیزای فعال در «سرکش»، واروارای عاشق در تراژدی «در ساعتی دشوار»، برانداخلیستوفای کلاسیک در «روزهای شاد کشیده شده» و الویرای عجیب و غریب و «ومپ» در نمایش پرزرق‌وبرق «نمی‌شود!» بود. خریتونووا ثابت کرد که بازیگری شگفت‌انگیز، چندبعدی و «کامل» است. هیچ‌کس نمی‌توانست جای او را بگیرد. سوتلانا بدون دشواری زیاد وارد مدرسه استودیویی تئاتر ماسکو شد. سرنوشت هنری سوتلانا خریتونووا غیرمتعارف است. او در حالی که یک بازیگر محبوب و پرطرفدار تئاتر بود، در اوج، از صحنه کناره‌گیری کرد؛ چرا که خسته شده بود. او به سراغ فیلم‌های مستند رفت و در دپارتمان کارگردانی وی‌جی‌آی‌کی فارغ‌التحصیل شد. او فیلم‌هایی درباره کارخانه ابریشم، عمارت پولنوسکایا، درباره زندگی یک فروشگاه بزرگ و سرنوشت یک معلم مهدکودک ساخت. سپس به فیلم‌های ورزشی علاقه‌مند شد و فیلم‌های آموزشی درباره اسکیت روی یخ، دو ماراتن و کشتی آزاد ساخت. فیلم درخشان او، «آموزش شنای نوزادان»، برنده جایزه گرند پری در هشتمین جشنواره سراسری فیلم‌های ورزشی شد. در عین حال، خریتونووا حرفه بازیگری را نیز رها نکرد و بدون وقفه در فیلم‌ها حضور داشت. یک بار پس از فیلم‌برداری، سوتلانا خریتونووا گروه را با ماشین خود جابه‌جا می‌کرد که با یک عابر پیاده برخورد کرد. آن زن جان باخت. دادگاه برگزار شد، درخواست‌ها و ضمانت‌نامه‌هایی ارائه شد. بستگان متوفی نیز به عدالت مراجعه کردند تا مجازات خیلی سختی در کار نباشد. برای بازیگر حکم تعلیقی صادر شد و او را به منطقه ولادیمیر فرستادند، جایی که سه سال در یک کارخانه بتن مسلح کار کرد. او نمایش‌های آماتور سازماندهی می‌کرد. پس از بازگشت، خریتونووا از باسوف، میخالکوف و گایدای دعوت‌نامه‌هایی دریافت کرد و دوباره به دنیای سینما بازگشت. او نقش معلم‌ها، کارگران راه‌آهن، رئیس‌ها، همسران مست‌ها و مجرد‌های پیر را بازی کرد. او در هر نقشی، درست در جای خود بود. او همیشه می‌خواست تماشا شود، واکنش‌های آنی او را دنبال کرد، با او خوشحال شد یا با او نگران گشت.